SPEELOCHTEND IN LIEMPDE SLAAT AAN

Giebelende peuters in Pius X

© 2006 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Het traptreintje was een populair speelgoed tijdens de speelochtend in jeugdhuis Pius X in Liempde. Bas en Dieuwke wilden er het liefst tegelijk op.

Liempdse peuters en kleuters kunnen zich sinds een maand, samen met hun moeders, uitleven in jeugdhuis Pius X. Daar wordt iedere maandag een speelochtend gehouden voor kinderen van één tot vier jaar. Deze wordt georganiseerd door de Liempdse Anne-Marie Smetsers.

,,Ik miste deze mogelijkheid in Liempde”, legt Smetsers uit. ,,En ook in Boxtel kon ik niet iets soortgelijks vinden. Daarom wilde ik er zelf mee beginnen.” Ze nam hiervoor contact op met de Stichting Jeugdbelangen Liempde. ,,De voorzitter van die stichting raadde me jeugdhuis Pius X aan als locatie, omdat hier de maandag- en woensdagochtend nog vrij waren. Vervolgens heb ik gefolderd in een supermarkt, bij het consultatiebureau en heb ik flyers bezorgd om te zien of er in Liempde voldoende animo voor een dergelijke speelochtend zou zijn.” Dat bleek inderdaad het geval. ,,Er zijn nu veertien moeders met hun kinderen hier.” Waaronder haar eigen zoontje Tijn (1). ,,Hij is zó blij als hij andere kinderen ziet en met hen kan spelen.”

Het speelgoed dat over de zaal verspreid ligt, nemen de deelnemende ouders zelf van huis mee. ,,Iedere keer drie dingen”, verduidelijkt Smetsers. ,,Dit keer heb ik bijvoorbeeld een bal en een puzzel meegenomen. En de muziek kies ik ook uit”, wijst ze naar de cd-speler bij de ingang, waar de ’Kabouterdans’ van kabouter Plop uit schalt. Het meest opvallende speelgoed is de ballentent. Die is bij veel jeugd populair. ,,Die nemen we daarom iedere week mee”, vertelt de Liempdse.

AANMELDINGEN
De speelochtend vindt wekelijks plaats op maandag van 10.00 tot 11.30 uur. ,,Eén dag in de week lijkt me voldoende”, vertelt Smetsers. ,,Als er nog meer aanmeldingen komen voor deze speelochtend kan ik kijken of uitbreiding naar de woensdag er eventueel inzit.” Er kunnen nog vijf tot tien mensen bij. De entree bedraagt 3,30 euro per maand. ,,We delen de huur van de zaal door het aantal ouders dat meedoet”, verduidelijkt ze. ,,Hoe meer ouders er meedoen, hoe lager de huur dus wordt.”

Behalve voor de jeugd is de speelochtend ook voor de ouders een gezellig samenzijn. ,,We kunnen hier met zijn allen over het reilen en zeilen praten en ervaringen over onze kinderen delen”, legt Smetsers uit. ,,Bij peuterspeelzalen moet je je kind achterlaten. Hier zie je wat ze doen en hoe je kind met anderen omgaat.” Ze glimlacht: ,,Er zitten hier een paar heel verlegen kinderen tussen, maar ook een paar haantjes de voorste.”

,,Er is er één jarig hoera, hoera”, wordt er plotseling gezongen. Een jongetje blijkt jarig en alle moeders, die in een kring rond het ’speelgebied’ zitten, zingen uit volle borst mee. De dreumes kijkt eens om zich heen. Hij heeft geen idee waarom er ineens gezongen wordt, maar hij laat het zich met een gulle lach welgevallen.

GIEBELEN
Ineens klinkt er een grote knal in de zaal. Een jongetje speelde wat al te enthousiast met een gele ballon. Beteuterd kijkt hij naar de restanten op de grond. De andere kinderen richten hun aandacht voornamelijk op het ballenhuisje. Een jongetje vindt de rode tunnel er naartoe interessant en kruipt er doorheen. Maar niet voordat hij de gang uitgebreid heeft geïnspecteerd.

Achterin voetbalt een jongetje met zijn vader. Aan de voorkant van de zaal speelt een andere jongen met een draaimolen. Zodra hij een zwieper geeft begint de molen te draaien en gaan lichtjes aan. Zijn oogjes stralen zodra hij die ontdekking doet. Achter hem achtervolgt een klein meisje kruipend een blauwe ballon. Telkens als ze de ballon wil pakken glipt hij uit haar handjes weg. Giebelend kruipt ze er dan weer achteraan, gadegeslagen door haar moeder die haar vol enthousiasme aanmoedigt.

Natasja Verbree kijkt met plezier naar de verrichtingen van haar dertien maanden oude tweeling Bouke en Jurre. ,,Ze vinden het hier heel leuk”, vertelt ze. ,,Normaal spelen ze vaak met elkaar, hier juist met andere kinderen. Ze blijven niet bij elkaar zitten, maar gaan ieder hun eigen gang”, stelt ze tevreden vast.

De éénjarige Dieuwke Welvaarts heeft een gele speelgoedhond ontdekt en laat die vol trots aan haar moeder Susanne zien. ,,Woef woef”, roept ze enthousiast. ,,Dieuwke komt normaal niet zo vaak met andere kinderen in contact”, legt Susanne uit. ,,Ze is vaak bij opa en oma, die op haar passen. Hier komt ze wél in contact met andere kinderen, dat is goed voor haar als ze naar de peuterspeelzaal gaat. Dan is ze al gewend om samen met anderen te spelen.” Ook voor ouders is de speelochtend leerzaam, vertelt Susanne. ,,Ik ben hier samen met nog twee andere moeders uit de straat. Hier kunnen we met andere moeders gezellig buurten. En als je ergens mee zit kun je hier ervaringen uitwisselen. Dat is ideaal.”




15 februari 2007

Print deze pagina

Terug