'Meer begeleider dan leraar'

OP DE FOTO: Docent scheikunde en oud-conrector Leo Huijbers nam vrijdag 19 januari na ruim 34 jaar afscheid van het Jacob-Roelandslyceum.

In augustus 1972 begon Leo Huijbers (61) als docent scheikunde en natuurkunde aan het Jacob-Roelandslyceum (JRL) in Boxtel en vrijdag 19 januari zette hij na ruim 34 jaar met een afscheidsbijeenkomst een punt achter zijn loopbaan. In zijn begintijd gaf Huijbers ook nog een aantal uren natuurkunde, maar daarna genoot hij gedurende de afgelopen drie decennia vooral bekendheid als scheikundeleraar. Behalve docent was Huijbers van 1984 tot 1996 conrector. ,,Ik heb een heel fijne tijd gehad, maar nu is het mooi geweest."

Huijbers kijkt met een goed gevoel terug op de afscheidsbijeenkomst die vrijdag plaatsvond. ,,Daarbij waren veel collega's aanwezig waar ik al die tijd heel goed mee heb samengewerkt. Ik kan me in al die jaren nauwelijks een conflict herinneren, want de werksfeer is altijd prima geweest. Ik kan zelfs zeggen dat ik aan de periode op het JRL een paar hele goede vrienden heb overgehouden", zegt Huijbers.

,,Tijdens de bijeenkomst werden toespraken gehouden en stonden er onder meer ook sketches van collega's op het programma. Ik werd door een van hen, een oud-leerling die later mijn collega is geworden, omschreven als 'de kleine man met de zachte stem' en 'iemand die niet op de voorgrond treedt', waar ik mezelf heel goed in kan vinden. Ik hoef niet zo nodig vooraan te staan of haantje de voorste te zijn, maar ik laat me ook niet in de hoek drukken. Het conrectorschap heb ik graag gedaan, maar ik heb bijvoorbeeld nooit de ambitie gehad om rector te worden, want ik ben helemaal niet zo'n vergaderman."

Voordat Huijbers, die oorspronkelijk afkomstig is uit Beugen bij Boxmeer, aan de slag ging bij het JRL, werkte en studeerde hij aan de Technische Universiteit in Eindhoven. ,,Daar volgde ik de opleiding scheikundige technologie en werkte ik als assistent van een promovendus, wat inhield dat ik onder meer proeven moest uitvoeren. Omdat er destijds nauwelijks werk te krijgen was in het bedrijfsleven, richtte ik mijn aandacht ook op het onderwijs. Toen ik de advertentie zag van het JRL voor een scheikunde en natuurkundeleraar ben ik gaan solliciteren en werd ik aangenomen. Ik woonde toen nog in Nuenen, maar rond Kerstmis 1972 ben ik verhuisd naar Boxtel."

De ruim dertig jaar dat Huijbers docent was in Boxtel zijn voor zijn gevoel omgevlogen. ,,Ik herinner me nog als de dag van gisteren dat ik ging solliciteren", zegt hij. ,,Ik kijk met een goed gevoel terug op die jaren en heb altijd fijn gewerkt op het JRL. Het aantal keren dat ik mijn stem moest verheffen is op één hand te tellen, want de omgang met de leerlingen was over het algemeen prima en iets waar het ik het meeste plezier aan beleefde. Daarom heb ik in 1996 ook besloten om te stoppen met het werk als conrector en mijn aandacht weer volledig te wijden aan de lessen."

Als conrector was Huijbers voornamelijk belast met zaken die te maken hadden met het rooster en personeelsaangelegenheden. ,,Ik heb dat werk altijd graag gedaan, maar op een gegeven moment verdween het plezier. Het lastige was dat ik het vaak moeilijk vond om om te schakelen van conrector naar leraar. Dan zat ik soms tijdens de les aan andere dingen te denken en maakte ik wel eens een foutje. Ik was daarom blij dat ik me de laatste jaren kon concentreren op het lesgeven."

Volgens Huijbers is de mentaliteit van de leerlingen die hij in de loop der jaren onder zijn hoede had niet veel veranderd. ,,De leerlingen zijn misschien wat mondiger geworden, maar verder zie ik weinig grote verschillen. Bovendien vind ik het ook positief dat ze sneller een weerwoord geven", zegt Huijbers. ,,Qua leerstof is er wel wat veranderd. In mijn beginperiode was die veel pittiger en gingen we veel dieper op de materie in dan nu. Maar doordat het onderwijs de laatste tijd op een andere manier is vormgegeven en er meer vakken zijn bijgekomen, is de stof nu wat oppervlakkiger en eenvoudiger. Aan de andere kant passen de lessen nu beter bij de leefwereld van de scholieren dan vroeger het geval was."

Huijbers hield er als docent niet van om lange monologen te houden. ,,Ik was hoogstens een paar minuten aan het woord, waarna de leerlingen aan de slag gingen met opdrachten. De praktijk vond ik heel belangrijk. In het begin van mijn loopbaan waren de lessen ook veel meer klassikaal, terwijl ik de laatste jaren eigenlijk meer een begeleider dan een leraar was en er veel meer sprake was van een wisselwerking tussen mij en de leerlingen."

Terugkijkend op 34 jaar in het onderwijs overheersen bij Huijbers de mooie herinneringen. Positief is hij ook over de fusie met de Bracbant Havo die volgens hem heel soepel is verlopen en het schoolgebouw van het JRL dat in de afgelopen jaren zoveel veranderd is. ,,Het is een prachtig en modern gebouw geworden. Het is geweldig als je de voorzieningen ziet waar de leerlingen nu gebruik van kunnen maken, in vergelijking daarmee hadden ze vroeger helemaal niets."

Print deze pagina

Terug