ANGELASCHOOL ZWAAIT GERARD SCHALKX UIT
'Gerard was de meester van de grapjes'
OP DE FOTO: Gerard Schalkx blikt terug op veertig onderwijsjaren met oud-leerlingen én oud-collega's Nathalie van Thiel (midden) en Wendy van Son. Op tafel staan enkele 'trofeeën' die hij kreeg van leerlingen.
Hij heeft er veertig onderwijsjaren opzitten. En als Gerard Schalkx (61) donderdag 25 januari wordt uitgezwaaid door de leerlingen van de Angelaschool, heeft hij 35 jaar voor de klas gestaan in de school aan de Baroniestraat. En na zijn afscheid zijn ze nog niet van de Liempdenaar af omdat hij plaatsneemt in de commissie die het eeuwfeest van de basisschool in 2008 gaat voorbereiden. ,,Ik zou af en toe graag vooral weten hoe mijn leerlingen als mens zijn geworden."
De deur van de Angelaschool onherroepelijk achter zich dichttrekken kan Schalkx niet. Hij heeft te veel lief en leed met de mensen van de Breukelse school gedeeld om zo maar afscheid te nemen. En hij wil iets terug doen voor de steun die hij van de schoolleiding en zijn collega's kreeg in de vier jaren dat zijn vrouw Marijke aan een slopende ziekte leed. In augustus 2006 overleed Marijke en nam Schalkx eigenlijk al stilletjes afscheid van de klas.
Volgende week wordt hij officieel uitgezwaaid met een interne receptie en een verrassingsprogramma. ,,Maar ik blijf graag betrokken bij de organisatie van het eeuwfeest. Waarom? Ik voel me verplicht om dat toe doen vanwege de ruimte die me de afgelopen jaren gegund is. Ik wil iets terugdoen voor de school waar ik zo van houd." De Liempdenaar heeft al die jaren genoten op school, maar ging ook zo graag naar huis, waar hij veel liefde vond en steun kreeg voor alles wat hij – op school en in het Liempdse verenigingsleven – ondernam. ,,Vaak genoeg heb ik de zelf gesmeerde en meegenomen boterhammen tussen de middag thuis opgegeten. Toch maar even op en neer naar Liempde gefietst..."
LOLBROEK
Schalkx voelde niet voor een traditioneel afscheidsinterview in de krant. Geen monoloog, en vooral geen ellenlange terugblik op veertig 'geweldige' onderwijsjaren. Hij inviteerde twee oud-leerlingen die later ook voor een loopbaan in het onderwijs kozen en nota bene naaste collega's werden: Nathalie van Thiel (37) en Wendy van Son (32). Van Thiel liep ook stage bij Schalkx, nam later afscheid van de school en is thans 'fulltime moeder' in haar woonplaats Eindhoven, Wendy geeft momenteel les op de Angelaschool in groep 3. Eén jaar draaide ze samen met de Liempdenaar een klas en waren ze directe collega's.,,Gerard was de meester van de grapjes", herinnert Van Thiel zich van haar basisschooltijd. ,,Altijd die grapjes, maar ook aandacht voor muziek. Als geen ander kon hij sfeer in de klas creëren. Wie verzint het om eerst even met de billen te schudden alvorens een lesje op het bord te gaan geven." Van Son grinnikt: ,,Er was altijd ruimte voor pret, maar niet onbeperkt. Gerard was duidelijk en gaf heel helder aan wanneer er hard gewerkt moest worden."
Het tweetal heeft beslist iets opgepikt in het jaar dat ze bij Schalkx in de klas zaten. Hij leerde hen bijvoorbeeld dat het belangrijk is dat een school en een klas prettig en veilig voor kinderen moet zijn. ,,Ik ben heus niet altijd de lolbroek en kinderen moeten weten wat er wel en niet kan. Maar het is zó belangrijk dat ze met plezier naar school gaan en dat ze zich op hun gemak voelen. Ik vind ook dat er gedurende het schooljaar in een klas tenminste één keer iets moet gebeuren dat de kinderen voor altijd bijblijft."
Jarenlang koos Schalkx bijvoorbeeld zijn verjaardag altijd uit voor zo’n speciale activiteit. Als het onderwerp ter sprake komt, herinneren Van Thiel en Van Son zich direct die momenten: ,,Het circus!". Schalkx: ,,Mijn verjaardag was voor mij dikwijls de mooiste dag van het jaar omdat we dan zelfs ’s morgens nog werkten aan de voorbereiding van een circusvoorstelling, die ’s middags door de klas werd opgevoerd voor alle kleuters. De kinderen en ik genoten dan vooral van de manier waarop de kleintjes werden vermaakt."
TROFEEËN
Via een basisschool in Veldhoven raakte Schalkx verzeild in Boxtel, waar hij na Fons van Elderen de tweede mannelijke leerkracht werd op de Angelaschool. Eenmaal overwoog hij zijn loopbaan een andere wending te geven en studeerde hij in de avonduren Frans. ,,Ik wilde dolgraag leraar Frans worden en was op een gegeven moment al benoemd op een school in Eindhoven. Maar op de valreep twijfelde ik aan het behalen van het examen, belde Fons van Elderen (de toenmalige directeur – red.) , die op zijn beurt alle inmiddels opgeroepen sollicitanten afbelde en stond ik op maandag gewoon weer voor de klas aan de Baroniestraat."Lesgeven zit de Liempdenaar in het bloed en veel heilig vuur heeft hij doorgegeven aan zijn oud-leerlingen en latere collega's Van Thiel en Van Son. Het tweetal vond het aanvankelijk 'best raar' om als leerkracht terug te keren naar de school waar ze vroeger alle klassen doorliepen. ,,Maar het voelde al heel snel heel vertrouwd, ook al is Gerard voor mij altijd 'meester Gerard' gebleven", glimlacht Van Son. ,,In het begin vond ik het heel vreemd om hem tegen te spreken. Ook al ben je stagiaire of collega, je ziet Gerard ook als oud-leerkracht."
MOTIVEREN
Het drietal discussieert over de motivatie van de schoolkinderen. Ze zijn eensgezind van mening dat kinderen soms veel moeilijker dan vroeger te motiveren zijn. ,,Vroeger was het feest als er een keer een video gedraaid werd, nu zijn de kinderen met al die computers en die games zoveel gewend en moet je met iets heel anders voor de dag komen", zegt Van Thiel. Schalkx vindt dat de kinderen zo hier en daar onrustiger zijn geworden, hetgeen deels het gevolg is van veranderende onderwijsmethoden. ,,Soms zit je echt te denken wat je nog voor de dag moet halen om ze enthousiast te krijgen." Hij bekent ook steeds meer moeite te hebben met de vele nieuwe ontwikkelingen die elkaar zo snel opvolgen in het onderwijs. ,,Het is moeilijk om het vertrouwen te bewaren als zich telkens iets nieuws aandient terwijl het vorige nog maar amper is ingevoerd."Desondanks bewaart Schalkx warme herinneringen aan al de vele jaren dat al die Boxtelse kinderen zijn klas bevolkten. En kennelijk hebben de leerlingen hun leerkracht gewaardeerd, getuige de vele 'trofeeën' die de Liempdenaar aan het einde van het schooljaar kreeg. Hij heeft er een paar meegenomen tijdens het interview. Een tekening, een ijzersmeedwerkje, een brooddeegpoppetje én een gezicht van een kokosnoot, dat hij ooit kreeg van Wendy van Son die toen nog Goossens heette. Op alle voorwerpen springt direct het ronde brilletje in het oog.
Hij bewaarde ook de bijbehorende kaartjes en briefjes. 'Je was een toppie meester', en: 'Bedankt voor de grapjes'. ,,Wat bijzonder dat je dat allemaal bewaard hebt", straalt Van Son, die meteen haar kokosnoot herkent. ,,Weet je dat ik in die noot allemaal schroefjes en moertjes had gestopt. Ik wist dat je veel meer kon doen met dat knutselspul dan een reep chocolade." Schalkx knikt: ,,Ik heb altijd gehouden van creativiteit, ook in Liempde waar ik gewoon Gerard Schalkx ben en velen misschien niet eens weten dat ik voor de klas sta. Daar speel ik een andere rol."
Hij vervolgt: ,,Je moet af en toe naast je werk iets hebben waar je goed gek van wordt. Onderwijs is mijn beroep geweest en ik heb ervan genoten. Maar daarnaast zijn er ook andere leuke dingen. En ik doe er nogal wat."
De herinnering aan al die kinderen die de revue passeerden blijft. Op een braderie, langs het voetbalveld of ergens anders hoort Schalkx vaak stemmen die hij af en toe weet te koppelen aan namen van oud-leerlingen. ,,Ik zou van sommigen graag vooral willen weten hoe ze als mens zijn geworden."
18 januari 2007