![]() |
LEON VAN DER ZANDEN TREEDT OP IN BOXTEL ’Ik vond het altijd al leuk om in de belangstelling te staan’![]() OP DE FOTO: Leon van der Zanden (Foto: William Rutten). Cabaretier Leon van der Zanden (28) trapt donderdag 21 september als eerste artiest af in de nieuwe theatervoorziening bij SintLucas. Hij geeft daar een try-out van zijn vierde show, ’Leòn’. Een gesprek met een openhartige Eindhovenaar uit Helmond. Je bent inmiddels bezig aan je vierde show. Toch kennen mensen je vooral van het programma Olifantendoders van Omroep Brabant. In hoeverre lijkt die Leon op de cabaretier Leon? ,,De Leon uit Olifantendoders is de Leon uit het privé-leven. Zo ben ik in het echt. Dan ben ik heel open en staan het onderwerp en de geïnterviewde centraal. Op het podium ben ik iemand anders, dan ben ik gretig, boos en verdrietig. Dan neem ik een standpunt in.” Hoe ben je met cabaret in aanraking gekomen? ,,Ik heb het altijd leuk gevonden om in de belangstelling te staan. Het viel me op dat op een feestje degene met de meeste grappen of de leukste opmerkingen je altijd bij bleef. Aan het einde van de middelbare school wilde ik daarom de toneelacademie gaan doen. Daar ben ik echter niet opgekomen. Ik werd afgewezen omdat ik nog niet oud en volwassen genoeg was. Vervolgens zag ik op tv eens een optreden van Youp van ’t Hek, ’Ergens in de verte’. Daar was ik zó van onder de indruk... Hij kreeg de zaal het ene moment doodstil en het volgende moment liet hij het publiek gieren van de lach. Hij kon alles met die mensen doen, dat vond ik prachtig. Vervolgens ben ik aan theatersport gaan doen. Dat zijn improvisatiewedstrijden tussen studenten, een beetje vergelijkbaar met het BNN-programma De Lama’s. Twee groepen van vier staan tegenover elkaar om de beste scène te spelen. Dat improviseren ging me goed af, maar het leukst vond ik het om solo op te treden.” Hoe lang sta je inmiddels op het podium? ,,Ongeveer zes jaar.” Hoe ben jij als cabaretier? Ben je te vergelijken met een collega? ,,Inmiddels wil ik niet meer te vergelijken zijn. Ik streef een eigen stijl na. Ik ben begonnen met het nadoen van Youp van ’t Hek en later is daar Theo Maassen bijgekomen. Daar viel niet aan te ontkomen, want die twee cabaretiers bekeek ik veel. Maar inmiddels ken ik mijn eigen kracht.” En die is? ,,Ik ben een fysieke speler. Ik ondersteun mijn grappen met mijn mimiek en mijn houding. Daarnaast zijn mijn optredens een combinatie van harde lach en eigen inhoud. Ik ben goed in het improviseren en de interactie met het publiek. Ik betrek de zaal bij mijn show.” Welke onderwerpen gebruik je veelal in je optredens? ,,Ik besteed aandacht aan onderwerpen die mij bezig houden, dingen uit mijn eigen leven. Zo heb ik een tijd in de Pinkstergemeente gezeten en daar vertel ik over. Het lijkt me niet dat veel andere cabaretiers dat gedaan hebben. Daarnaast heb ik een moeder uit Mauritius en kom ik uit Helmond. Dat komt ook aan bod. (lachend:) Van z’n combinatie kun je als cabaretier toch alleen maar dromen?!” Heb je een favoriete cabaretier? ,,Ja, dat is de inmiddels overleden Amerikaanse comedian Bill Hicks, die raakt me het meest. Hij was namelijk ongenuanceerd zichzelf. Hij was heel hard en nam veel risico op het podium door zich zo te laten zien. Hij toonde veel lef. Hij was eerlijk, stelde zich superkwetsbaar op en had geweldige grappen.” Je bent de eerste die gaat optreden in het nieuwe Boxtelse podium en daarmee een beetje het uithangbord van het nieuwe theater. Brengt dat druk met zich mee? ,,Ik kom met een duidelijk doel naar Boxtel: mijn nieuwe show try-outen. Dat ik toevallig de eerste ben die daar gaat optreden is mooi meegenomen.” In welke theaters treedt jij het liefst op? In de grote of juist de kleine, knusse zalen? ,,Mijn try-outs speel ik het liefst in de kleine zalen. Daar heb je een vrij directe respons van het publiek. Dan weet je meteen of een grap wel of niet goed is. In een grote zaal gniffelt er altijd wel iemand. De grote zalen zijn er, vind ik, om echt in te knallen.” Wat mogen de Boxtelaren 21 september voor optreden verwachten, in een paar kernwoorden? ,,Een persoonlijke, eigentijdse en supergrappige voorstelling.”
|
14 september 2006
|