NOTARIS HUUB VAN SUSANTE GAAT MET PENSIOEN
’Ik vind dat jongelui aan de gang moeten’
OP DE FOTO: Huub van Susante verlaat per 31 december notariskantoor Van Susante en Wösten. Zijn plaats wordt ingenomen door Monique van ’t Hooft.
Na 26 jaar houdt Huub van Susante (62) het voor gezien bij notariskantoor Van Susante en Wösten. Hij gaat met pensioen. Zijn taak wordt overgenomen door Monique van ’t Hooft-Kniest (34), die al jarenlang actief is voor het notariskantoor. ,,Zij wil net als ik allerlei functies hebben in de Boxtelse gemeenschap.”
Het afscheid nemen valt Van Susante zwaar. ,,Het is een beetje een dubbel gevoel”, vertelt hij. ,,Het is plezieriger om ergens te beginnen dan om ergens te eindigen. Zeker als het eindigen een pensionering betreft, want dat betekent dat je geen twintig meer bent.” Maar hij heeft niet overwogen om nog langer door te gaan als notaris. ,,Nee, zeker niet. Ik vind dat jongelui aan de gang moeten. Het vak van notaris ontwikkelt zich heel snel. De belasting wordt alsmaar groter door ontwikkelingen op wetgebied en personeelsgebied, en ook het kantoor wordt alsmaar groter. Daarom zeg ik: ’Ik vind het een mooie tijd geweest’.”
Hij glimlacht: ,,Tot nu toe was ik de enige notaris die in Boxtel woonde. Dat had tot gevolg dat ik redelijk zwaar belast werd, want heel veel mensen komen daardoor ook na werktijd even langs. Gisteravond om half acht belde bijvoorbeeld nog iemand met de vraag of hij even mocht langskomen. Nou, die vertrok pas weer om kwart over elf. Nou, als je ’s morgens om half acht begint, om half zeven thuiskomt en je krijgt om half acht weer een avondafspraak... Daar wilde ik op een gegeven moment wel eens vanaf. Dat is een beetje het verhaal.”
GOEDE OPVOLGER
Zijn besluit om ermee te stoppen heeft Van Susante niet even op een namiddag besloten. ,,Nee, je groeit daar naartoe. Ik ben er een jaar of drie mee bezig geweest. Ik heb altijd gedacht dat ik rond mijn zestigste zou stoppen. Maar voor je dat doet moet je wel een goede opvolger hebben, die net als ik probeert in de Boxtelse gemeenschap te staan en vindt dat er sociale verplichtingen zijn als vakman naar de gemeente toe. Die opvolger heb ik twee jaar geleden gevonden in Monique van ’t Hooft. Zij werkte hier al langer en is iemand die op dezelfde manier het vak wil uitoefenen als ik. Toen haar komst geregeld was, kon ik een einddatum prikken.”Volgens Van Susante hebben Van ’t Hooft en hij veel dingen gemeen. ,,Zij wil net als ik allerlei functies hebben hier in de Boxtelse gemeenschap. Ze is ook in Boxtel komen wonen. Ik denk dat zoiets voor ons vakgebied van belang is, want dan zien mensen dat je een normaal mens bent, net als ieder ander.” En daardoor ben je als notaris gemakkelijker benaderbaar voor mensen, meent hij. ,,Ik vind dat wij hier een heel laagdrempelig kantoor hebben. Mensen komen hier bij wijze van spreken met een boodschappentas binnen, terwijl het notariaat in zijn algemeenheid niet bepaald het aureool heeft gemakkelijk toegankelijk te zijn. Ik denk dat we daar in Boxtel heel goed in geslaagd zijn.”
EVENBEELD
Van Susante heeft in de loop der jaren een grote naam in Boxtel opgebouwd. Hij is dus niet zomaar iemand om op te volgen, beseft Van ’t Hooft. ,,Daarom ga ik ook niet proberen om een kopie of een evenbeeld van hem te worden. Ik ga op mijn eigen manier invulling geven aan deze baan.” Ze kent notariskantoor Van Susante en Wösten al lang. Ze werkte er al jaren geleden, vertrok vervolgens voor enkele jaren naar Den Haag en keerde twee jaar geleden weer terug. ,,Ik heb dat uitstapje naar Den Haag gemaakt om te zien hoe het is om te werken op een groot kantoor in een grote stad. Dat beviel goed, maar ik vond het toch aantrekkelijker om in een kleine gemeenschap notaris te worden.”Het grote voordeel zit hem volgens Van ’t Hooft in de binding die je op een klein kantoor met klanten hebt. ,,Mensen komen hier niet één keer, voor een huis of een aandelenoverdracht, maar komen hier vaker terug. Je ziet zo het verloop in het leven van mensen. Dat is boeiend.” Gaat het notariskantoor veranderen door haar komst? ,,Uiteraard zal het veranderen, maar dat is een logische stap die bij elke wijziging in een bedrijf plaatsvindt”, meent Van ’t Hooft.
Zij vervolgt: ,,Maar de verandering zal zeker niet zitten in onze laagdrempeligheid, de manier van werken, de klantvriendelijkheid en de accuratesse. Dat zal allemaal zo blijven. Dus drastische aanpassingen komen er zeker niet.” Wat gaat de cliënt er dan wél van merken? ,,Ik hoop uiteindelijk dat de klant niets merkt van de overgang, want dan heb ik het goed gedaan.”
Over de vraag wat de specifieke kwaliteiten van Van ’t Hooft zijn hoeft Van Susante niet lang na te denken. ,,De vriendelijkheid waarop ze haar vak beoefent. Dat doet ze op een zodanige manier dat het voor de cliënt ook begrijpelijk is. Ze stopt daar veel tijd in.”
HOBBY’S
Voor Van Susante breekt met zijn vertrek bij het notariskantoor een hele nieuwe tijd aan. In plaats van dag in dag uit druk bezig te zijn met zijn werk houdt hij voor de verandering eens tijd over. Hij weet al wat hij daarmee gaat doen. ,,Ik heb hier in dit kantoor veel tijd en energie gestopt. Dat heeft tot gevolg gehad dat mijn studeerkamer bij mij thuis zo vol staat met documenten dat ik alleen de deur nog open kan krijgen, haha. Daar ga ik dus maar eens orde in aanbrengen. Daarnaast heb ik nog wat technische hobby’s die ik de afgelopen jaren verwaarloosd heb en ik vaar en golf graag, dus ik denk dat ik mijn tijd best doorkom.”Met het vertrek van Van Susante en de komst van Van ’t Hooft krijgt het notariskantoor ook een nieuwe naam. ,,Daar hebben we even over na moeten denken. De optie was om de naam Van Susante te blijven hanteren, maar uiteindelijk hebben we ervoor gekozen het kantoor toch de naam ’Wösten en Van ’t Hooft Notarissen’ te geven.” Dat de naam Van Susante in eerste instantie wel werd overwogen heeft te maken met de binding die hij met dit kantoor heeft, geeft Van ’t Hooft aan. ,,Het blijft voor de buitenwereld toch een beetje ’Het kantoor van Van Susante’. Maar hopelijk zeggen de mensen over niet al te lange tijd: ’Nou gaan we gezellig naar mevrouw Van ’t Hooft’.”
29 december 2005