Griezelige weerwolven in bibliotheek

OP DE FOTO: De kinderen van De Spelelier volgen gespannen het toneelstuk van theatergroep Oneffe over de twee omaatjes De Wolff.

Boxtelse basisschoolleerlingen konden dinsdag en woensdag in de openbare bibliotheek Boxtel genieten van de voorstelling ’Dames De Wolff’ van theatergroep Oneffe. De bibliotheek organiseerde dit toneelstuk samen met boekhandel Elckerlijc om zo de jeugd te interesseren voor spannende verhalen en ze zo te betrekken bij de kinderboekenweek, waarvan dit jaar ’De Toveracademie – Boeken vol magie’ het thema is.

,,Deze voorstelling wordt hier gehouden in verband met de kinderboekenweek”, vertelt directeur Antoon van Herpen van de bibliotheek. ,,Door kinderen naar dit toneelstuk te laten gaan, willen we hen laten ervaren dat kinderboeken lezen een feest is. Daarnaast hopen we hen zo te laten merken dat de bibliotheek een leuke plaats is om te zijn.” Dinsdagochtend zijn de kinderen van basisschool De Spelelier aan de beurt. Ze komen opgewonden binnen. Het zoeken van de juiste plaats is een drukke bedoening. Ze worden welkom geheten door de twee toneelspeelsters Zjuul Burgering en Ineke Strating.

BLOED

En ze vertellen vreemde verhalen. Bijvoorbeeld over die ene keer dat ze met een leuke man in de bioscoop zaten en na afloop alleen nog maar een plas bloed op zijn plaats vonden.

Als de klok twaalf uur slaat en de volle maan voor hun ramen verschijnt vindt een gedaanteverwisseling plaats. Cornelia en Betty krijgen ineens wolvenstaarten, wolvenpoten en een wolvenhuid. En als ze dorst hebben drinken ze een kopje bloed. ,,Blèèh”, roepen de kinderen met een vies gezicht.

,,Ik heb eigenlijk best wel honger”, vertelt Cornelia ineens tegen Betty. Verlekkerd kijkt ze het publiek in. ,,En het meest heb ik zin in jóu”, roept ze ineens terwijl ze kordaat op een jongen afstapt. Die schrikt zich een hoedje. ,,Nee Cornelia!”, houdt Betty haar op het nippertje tegen. De rest van de kinderen lacht hartelijk om het voorval. ,,Een pinkje kan toch wel? Daar heeft hij er toch twee van”, houdt Cornelia vol. Dan draait ze zich een kwartslag. ,,En dit meisje heeft twee mooie blote benen...” ,,Aaah”, schreeuwt het meisje angstig en trekt haar benen snel terug. Sommige kinderen vinden het toneelstuk op dat moment wat te eng, en kruipen veilig bij hun juffen op schoot.

Dan komen beide dames tot het besef dat ze eigenlijk niet zo verder willen gaan met hun weerwolvenleven. Ze hebben schoon genoeg van de middeltjes die ze moeten gebruiken tegen vlooien. En het voortdurend schoonmaken van hun kussenslopen vanwege bloedvlekken is ook geen pretje. Daarom zoeken ze in het receptenboek van hun vader een recept om te ’ontwolven’.

Daar moeten de kinderen dan wel aan meehelpen. Zo moet er een drankje gemaakt worden van snot en een wind, een drankje van kinderhaar en snoep. Dat blijkt effect te hebben. Na ieder drankje verliezen de dames wat van hun weerwolvenuiterlijk. Tenslotte blijft alleen hun wolvenhuid over. Om die kwijt te raken moeten ze dansen op muziek. Nou, daar kunnen de kinderen hen wel bij helpen. Klappend verzorgen zij de ’muziek’, waarop Cornelia en Betty weer normaal worden. Met een vrolijke polonaise samen met alle kinderen nemen de dames afscheid.

GRAPPIG EN ENG

Dat het toneelstuk gebruikt wordt om kinderen makkelijker de stap te laten maken om naar de bibliotheek te gaan vinden de leerlingen wel slim. Bonita: ,,Ik kom anders niet zo vaak in de bibliotheek.” Fieke is ook niet vaak in de bieb te vinden, maar heeft daar een goede reden voor. ,,Ik heb net boeken voor mijn verjaardag gekregen en kan dus voorlopig vooruit.”

Print deze pagina

Terug