BOXTELAAR ERIC VAN OVERBEEK HEEFT SUCCES MET JEUGDTHEATER
'Als kinderen voorstelling niets vinden, gaan ze rommelen'
OP DE FOTO: Toneelspeler Eric van Overbeek uit Boxtel van jeugdtheatergroep De Verliefde Prins poseert met de beker die een belangrijke rol speelt in de voorstelling 'Mijn opa is een held'.
Boxtel is sinds enkele jaren de professionele jeugdtheatergroep 'De Verliefde Prins' rijk. De artistiek leider en enige acteur van de theatergroep is Eric van Overbeek (41) uit Boxtel. Nadat hij jarenlang met verschillende theatergezelschappen voorstellingen speelde voor volwassenen, heeft hij ervoor gekozen om als soloartiest familievoorstellingen te maken. Op 18 juni gaat in Tilburg zijn nieuwe programma 'Mijn opa is een held' in première.
De jeugdtheatergroep De Verliefde Prins bestaat sinds 2002. 'Mijn opa is een held' wordt het tweede soloprogramma van Van Overbeek, die de afgelopen seizoenen in schouwburgen en theaters door het hele land te zien was in de voorstelling 'Matroos'. ,,Dat programma speel ik nog een aantal keer. In totaal gaat het om 95 voorstellingen. Voor het nieuwe programma 'Mijn opa is een held' zijn inmiddels twintig voorstellingen verkocht door mijn impresariaat, dat in Hilversum gevestigd is, maar dat worden er waarschijnlijk nog veel meer", aldus Van Overbeek, die opgroeide in Sint-Oedenrode maar al jaren in Boxtel woont.
,,Op 18 juni speel ik de première in het Centrum voor Amateurkunst Noord-Brabant aan de Ringbaan Oost in Tilburg; een voorstelling die inmiddels al is uitverkocht. Daarna is er voldoende tijd om eventueel nog aan de voorstelling te sleutelen, voordat ik in september verder ga met het programma. Behalve in Tilburg, speel ik het programma 'Mijn opa is een held' in deze regio ook in onder meer Berlicum, Gemert en Nuenen. Op 9 oktober ben ik te zien in de Verkadefabriek in Den Bosch. Als mensen willen komen kijken dan kunnen ze het beste contact opnemen met de theaters."
Van Overbeek heeft bewust gekozen voor de 'De Verliefde Prins' als benaming voor zijn theatergroep. ,,Ik kan mezelf ook simpelweg 'Eric van Overbeek' noemen, maar als ik besluit een programma te spelen met meerdere acteurs, dan klinkt dat zo vreemd. Daarnaast ben ik weliswaar alleen op het podium te zien, maar er zijn nog een aantal andere mensen bij het programma betrokken; denk maar aan de regisseur, technici en grafische vormgever", zegt hij.
,,Als ik een voorstelling speel in het land gaat altijd een technicus met me mee die zorgt voor het geluid en het licht. Als ik bijvoorbeeld om drie uur in de middag moet spelen, arriveren we al rond een uur of tien in het theater om alles op te bouwen en ervoor te zorgen dat alles in orde is voor de voorstelling. Vaak zijn we dan pas een uur voor het begin van de voorstelling klaar. De voorstelling zelf duurt een uurtje, maar je bent er toch de hele dag mee bezig. Per maand speel ik ongeveer vier tot vijf voorstellingen. Behalve als toneelspeler ben ik twee dagen in de week actief als cliniclown in ziekenhuizen in Veghel en Oss en in Maastricht."
VERPLEEGKUNDIGE
Van Overbeek is van origine verpleegkundige, een beroep dat hij nog steeds zes dagen per maand uitoefent in het Carolusziekenhuis in Den Bosch. ,,Ik heb als verpleegkundige ook gewerkt in het ziekenhuis in Boxtel. Daar heb ik met een aantal collega's begin jaren tachtig een theatergroep opgericht. In het begin was het puur als hobby bedoeld, al heeft theater mij altijd getrokken. Ik heb onder meer een aantal jaren gespeeld bij een theatergroep in Den Bosch en de Boxtelse theatergroep Bint, die inmiddels niet meer bestaat. Eigenlijk ben ik sinds 1980 bezig met theater, zowel in zalen als ook straattheater, maar de laatste jaren ben ik me meer toe gaan leggen op voorstellingen in theaters en schouwburgen voor kinderen."Spelen voor kinderen is aantrekkelijk, vindt Van Overbeek. Zijn voorstellingen worden over het algemeen goed bezocht, vaak variërend van honderd tot tweehonderd personen. ,,Het zijn familievoorstellingen, die zowel voor kinderen als ook volwassenen interessant kunnen zijn. Kinderen zijn heel eerlijk. Als volwassenen een programma niet leuk vinden, blijven ze beleefd kijken en laten ze weinig merken, maar als kinderen er niets aan vinden, haken ze af en gaan ze zich vervelen en rommelen. Dat zijn pijnlijke momenten voor een toneelspeler, maar het is juist daarom een grote uitdaging om ervoor te zorgen dat je de aandacht van de kinderen vasthoudt."
RENÉ GROOTHOF
Van Overbeek is erin geslaagd om René Groothof (broer van Frank Groothof van Sesamstraat - red.) als regisseur aan te trekken voor zijn nieuwste programma 'Mijn opa is een held'. ,,René is een heel ervaren acteur en regisseur", licht Van Overbeek toe. ,,Hij is heel kritisch, maar dat is precies wat ik wil. Onlangs speelde ik twee try outs voor leerlingen van basisschool De Spelelier in Boxtel, waarbij René ook aanwezig was. Hij was nog niet helemaal tevreden en vond dat het programma helemaal veranderd moest worden", aldus Van Overbeek.Hij vervolgt: ,,Dat betekende onder meer minder muziek en een ander decor. Ook vond hij dat ik in het stuk niet de rol van kleinzoon Max moest spelen, maar die van opa. Samen zijn we twee dagen met de voorstelling aan het stoeien geweest in het theater van het Centrum voor Amateurkunst, maar het was wel even slikken om vijf weken voor de première alles om te gooien. Ik ben wel blij dat het zo gegaan is, want het programma is nu wel beter geworden."
'Mijn opa is een held' gaat over vergeten, reisverhalen en liefde. Kleinzoon Max komt op bezoek bij zijn opa. Als Max een grote zilveren beker op tafel ziet staan, wil hij weten hoe opa aan de beker komt. Opa is echter vergeetachtig en om Max niet teleur te stellen vertelt hij de meest waanzinnige verhalen, waarin opa steeds de heldenrol vertolkt. In de voorstelling komen Max en opa terecht in het Zwarte Woud, verdwalen ze bijna op de prairie, verjagen ze de gevaarlijke prairieweerwolf en vechten ze tegen een echte ridder.
Van Overbeek: ,,Ik speel opa en doe net of Max naast me zit. Zo kan ik de verbeelding van de kinderen laten spreken en spelen met illusie. Op een gegeven moment geloven de kinderen dat Max er echt zit. Dat is het mooie aan het spelen voor kinderen."
SOBER
De tekst staat centraal in 'Mijn opa is een held', want qua aankleding, decor en licht is de voorstelling volgens Van Overbeek heel sober. ,,Er is op het toneel niet meer te zien dan een rood vloerkleed van vier bij zes meter en verder een kroonluchter, een dressoir, een grote zilveren beker en een tafel en twee stoelen. Het accent ligt op de dialogen tussen opa en Max. Ik kwam op het idee voor deze voorstelling omdat oma en opa voor kinderen bijzondere mensen zijn en daar meer kan dan thuis. De relatie kleinzoon-opa is speciaal. De opa die ik speel, is heel vergeetachtig. Ik denk dat veel kinderen zich daar iets bij kunnen voorstellen", aldus Van Overbeek, die zijn eigen opa voor ogen had bij het bedenken van het programma.,,Maar het is niet zo dat het verhaal gaat over mijn ervaringen met mijn opa. Wel komt er een foto van mij als kleine jongen aan de hand van opa op de flyer van de voorstelling en gebruik ik de stok van mijn opa. In de voorstelling wordt overigens gesproken in Brabants dialect. Niet plat of zo, want dan kunnen de mensen buiten Brabant er niets van verstaan, maar op zo'n manier dat iedereen het kan volgen. Ik vroeg nog aan de regisseur, die zelf in Oostzaan woont, of het wel verstandig was. Hij was heel enthousiast over het gebruiken van het Brabants dialect omdat het bijna nooit gebeurt. Gelukkig hoefde dat niet uit de voorstelling geschrapt te worden."
26 mei 2005