BOSWACHTER MARI KLIJN VERRAST MET FOTO-EXPOSITIE
’Kleine schakel in het grote werk van Natuurmonumenten’
OP DE FOTO: Boswachter Mari Klijn gaat dagelijks op pad om foto's te maken in natuurreservaat Kampina.
Zelf noemt hij het een uit de hand gelopen hobby. Maar wie de foto’s van boswachter Mari Klijn van Natuurmonumenten bestudeert, ziet dat hier een kenner van het Kempisch heidelandschap aan het werk is geweest. In amper twee jaar maakte Klijn meer dan 2.500 natuurfoto’s in de Kampina. Een kleine selectie van slechts 150 prachtige foto’s wordt met Pinksteren geëxposeerd in Hoeve Bosrand. ,,Soms zou ik wel eens dag met Van Tienhoven op pad willen gaan.”
Een witte ree die verschrikt in de lens tuurt. Een eekhoorn in een boom. Zeldzame blauwe glaslandjes in Smalbroeken. Een biologische graanakker met kamille en bloeiende klaprozen. De veelzijdigheid is hét kenmerk van de foto’s van Klijn. Terwijl hij in de keuken van zijn woning aan de Huisvennen foto voor foto zorgvuldig in een zilveren lijst doet, passeren ontelbare onderwerpen de revue. Klijn lacht. ,,Ik fotografeer eigenlijk alles wat voor mijn lens komt. Dat komt omdat ik alles in de natuur mooi vind.”
Meer dan 37 jaar werkt Klijn nu voor Natuurmonumenten. Met zijn vader Jan, die 43 jaar boswachter was, maakt hij acht decennia voor Natuurmonumenten vol. ,,Een mooi getal, zeker als je bedenkt dat Natuurmonumenten dit jaar het eeuwfeest viert.” Lachend: ,,De familie Klijn heeft er aardig wat jaartjes opzitten voor deze club.” Waar vader Klijn in de Loonse en Drunense Duinen thuis was, kent zoon Mari de Kampina als zijn broekzak. En sinds het beheersgebied is uitgebreid, is ook Klijn junior regelmatig te vinden in de Loonse en Drunense Duinen.
TEKENBEET
Een tekenbeet heeft aan de wieg gestaan voor de liefde voor fotografie. Negen maanden zat Klijn thuis omdat de ziekte van Lyme had toegeslagen. ,,In die periode ben ik gaan nadenken en ontdekte ik dat ik ondanks bijna veertig jaar werken in de natuur niks had vastgelegd. Zeker nu ik een kleinzoon heb, voel ik de behoefte om de natuur vast te leggen. Zo kan mijn kleinzoon altijd terugkijken op het werk dat ik gedaan heb.”De boswachter kocht een Minolta en een 300 millimeter lens en ging fotograferen. ,,Zodra ik weer een beetje op de been was, benutte ik ieder vrij moment om eropuit te trekken. ’s Ochtends vroeg, ’s avonds laat, ik zat altijd in het bos of op de heide.” Hij bekent dat de fotografie nog steeds veel geheimen voor hem heeft. ,,Begin niet over belichting of zo, ik vertrouw nog altijd op het automatisch programma van mijn toestel.”
Insecten, vlinders, paddestoelen, maar ook planten en bloemen en landschappen heeft hij vastgelegd, in alle seizoenen. ,,Het idee voor een tentoonstelling ontstond toevallig en past prima bij het honderdjarig bestaan van Natuurmonumenten. Bedenk dat de inwoners van Boxtel door het werk van deze vereniging over zoveel natuur in hun omgeving beschikken. Bestaande natuur is beschermd, nieuwe natuur wordt gevormd. En ik probeer de mooiste delen vast te leggen.”
OPTIMIST
Klijn ziet de toekomst van de Kampina met vertrouwen tegemoet. De plannen voor de vorming van nationaal landschap Het Groene Woud noemt hij een grote vooruitgang omdat het leefgebied van planten en dieren aanmerkelijk wordt vergroot. ,,De ecologische hoofdstructuur in de Brabantse stedendriehoek krijgt een enorme impuls en er vormt zich een groen lint door het landschap waardoor de soortenrijkdom toeneemt.”De aanleg van de natuurbrug over de rijksweg A2 kan in de toekomst een voorziening worden die een belangrijke bijdrage gaat leveren aan de diversiteit van de natuur. ,,Natuurlijk kun je je nu niet voorstellen dat de natuurbrug straks een rol gaat vervullen”, vertelt Klijn. ,,Maar om straks grof wild naar Het Groene Woud te halen, moet je nu een oversteek maken om een aaneengesloten natuurgebied van 7.500 hectaren te krijgen. Over tien tot vijftien jaar heeft het ecoduct een natuurlijk karakter.”
Zijn er ook bedreigingen voor de natuur? ,,Natuurlijk leeft in mij ook de angst dat het niet goed kan gaan. Toen ik hier veertig jaar geleden kwam, ging ik als kwajongen iedere ochtend op pad om baltsende korhoenders te zien. Ze zijn weg. En hoe zal het de wulp vergaan? Het gentiaanblauwtje? De klokjesgentiaan? Het zijn soorten die ook in de Kampina in groten getale achteruit gaan. Dat is zorgelijk omdat we het hier hebben over de laatste restanten van het Kempisch heidelandschap.”
VAN TIENHOVEN
Met de fototentoonstelling wil boswachter Klijn iets nalaten. Hij ziet zichzelf als een ambassadeur of gastheer van de natuur en wil zoveel mogelijk mensen de schoonheid van de Kampina laten zien. ,,Tijdens mijn excursies wil ik dat mensen hun zintuigen gebruiken en zo hun gezichtsveld verruimen. Door te kijken, te luisteren, te ruiken, te proeven en te voelen kun je de natuur pas echt ontdekken.”Klijn spreekt vol bewondering over het gebied waar hij al 37 jaar werkt en waar hij niet meer weg zou willen. Zijn vader bracht hem de liefde voor de natuur bij en aan de hand van zijn foto’s ontdekt de boswachter telkens nieuwe schoonheden. ,,De foto die ik maakte van slakken op een grasstengel vind ik beslist de mooiste”, zegt Klijn. ,,Je ziet de pure schoonheid van zo’n klein beestje. Dankzij zo’n foto besef je dat je heel vaak aan iets moois voorbij kunt gaan zonder er acht op te slaan.”
Met de expositie van zijn foto's wil de boswachter laten zien dat hij een klein radertje is binnen het grote werk van Natuurmonumenten. Vol bewondering praat hij over de plek waar de bekende natuurbeschermer Van Tienhoven is begraven, midden op de heidevelden van de Kampina. ,,Als ik op die plek kom, denk ik vaak dat ik mijn werk aan hem te danken heb. Zonder Van Tienhoven zou deze natuur er namelijk niet zijn. Ik droom wel eens dat ik samen met Van Tienhoven één dag over de heide wandel en hij me vertelt over vroeger.”
Mari Klijn exposeert van zaterdag 14 tot en met maandag 16 mei in Hoeve Bosrand van de familie Oomen aan de Bosrand 2 in Boxtel. De tentoonstelling is te bezichtigen van 10.00 tot 16.00 uur. Hoeve Bosrand is een ideale uitvalsbasis voor een wandeling of fietstocht door de Kampina.
4 mei 2005