EEUWFEEST VOOR JOPIE MACOIT-DIESFELDT
Opnieuw 100-jarige in Emmaus
OP DE FOTO: Jopie Macoit-Diesfeldt wordt woensdag 100 jaar. ,,Ik hoef geen cadeau's, maar ik ben dol op bloemen."
Voor de derde keer in vijf maanden tijd wordt in woonzorgcentrum Emmaus het eeuwfeest van een van de bewoners gevierd. Woensdag 3 november is het precies honderd jaar geleden dat Jopie Macoit-Diesfeldt in Edam op de wereld kwam. Ze heeft het in het Boxtelse verzorgingshuis prima naar de zin. ,,Wat héb ik te klagen? De meisjes hebben wel wat anders aan hun hoofd. Ik bewonder ze!"
Vanuit haar kamer heeft mevrouw Macoit een mooi uitzicht op het altijd drukke kruispunt voor Emmaus. Ze kan uren turen naar het voorbijrazende verkeer terwijl uit haar radio klassieke melodieën klinken. ,,Beethoven, Mozart en sommige stukken van Rachmaninov. Ja, dat is mooie muziek. Ik speelde het zelf ook altijd graag op de piano", vertelt mevrouw Macoit. ,,Van mijn moeder geleerd. Ze speelde in het Concertgebouw. We speelden samen quatremains. Mijn vader was ook erg muzikaal en was koordirigent. Ik heb altijd graag gezongen; nog steeds trouwens!"
Opgegroeid in een streng katholiek gezin trouwde Jopie Diesfeldt met Karel Speckens. Een jaar nadat hun enige zoon werd geboren, overleed Karel. Het was 1944. Vier jaar later trouwde de nu bijna 100-jarige met Jan Macoit met wie ze een gelukkig leven leidde aan de Rozengracht in Amsterdam. In de jaren zeventig verruilde het echtpaar het jachtige leven in Mokum voor de rust van het Brabantse platteland. Die vond men in de Boxtelse Hazelaarsgaard, waar een splinternieuwe woning werd betrokken.
Jopie's echtgenoot mocht er niet lang van genieten; hij overleed na twee jaar. Mevrouw Macoit heeft erg moeten wennen aan de Brabantse spreektaal en volksaard, maar heeft geen spijt gehad van haar verhuizing. Sinds twaalf jaar woont ze in Emmaus, waar ze vooral op haar kamer vertoeft. Ze heeft niet veel behoefte aan gezelschap. Wel kletst ze graag met het verzorgend personeel, die ze omschrijft als 'schatten'.
Nog elke dag leest de opgewekte en levenslustige dame de krant en richt zich daarbij vooral op het goede nieuws. ,,Ellende is er al genoeg in de wereld", stelt ze.
Woensdag 3 november wordt de honderdste verjaardag van mevrouw Macoit gevierd in het bijzijn van haar zoon en enige kleindochter.
28 oktober 2004