SCHOOL NEEMT AFSCHEID VAN THEO VAN DEN HEUVEL
Meester Theo blijft altijd verhalen vertellen
OP DE FOTO: Theo van den Heuvel vertelt de kleuters in zijn klas over Roodkapje. Na ruim 39 jaar neemt Van den Heuvel volgende week afscheid van de Essche Sint-Willibrordusschool.
Wie denkt dat Theo van den Heuvel (62) zich na de herfstvakantie nooit meer laat zien op de Sint-Willibrordusschool in Esch heeft het helemaal mis. De leerkracht die op 20 en 21 oktober na 39 jaar en drie maanden afscheid neemt van de dorpsschool zal verhalen blijven vertellen. Zelfs zijn afscheid staat in het teken van het verhaal. ,,Natuurlijk kun je voor zo’n happening ook de Tokkies inhuren, maar ik wil een afscheid waarbij ik zelf een rol kan spelen.”
Van den Heuvel hult zich in nevelen als het gaat om zijn aanstaande vertrek van de Sint-Willibrordusschool. Daags voor zijn officiële afscheid trakteert hij alle kinderen van de school waar hij op 1 augustus 1965 begon, op een bijzondere voorstelling. Het verhaal en de fantasiewereld zullen daarin een hoofdrol spelen, zoals ze zo vaak een rol speelden in zijn klas. ,,Ik ben altijd die verhalenverteller gebleven met een zwak voor volkssprookjes of liever nog zelfverzonnen cultuursprookjes. Als ik verhalen vertel in kasteel Heeswijk, noem ik mezelf Jonker Voordenvuyst. Dat zegt toch genoeg!”
Het afscheid geeft Van den Heuvel een dubbel gevoel. Hij betreurt het dat hij na bijna veertig jaar onderwijs in Esch vaarwel zal zeggen aan de kinderen, de collega’s en de ouders met wie hij zo graag samenwerkte. Maar hij geeft ook toe dat er dagen zijn waarop de energie wat minder is. ,,Ik betrap me er de laatste dagen op dat ik negatieve dingen zoek om straks makkelijker afscheid te kunnen nemen”, zegt Van den Heuvel. ,,Vorige week plasten drie kleuters op één dag in hun broek. Bij het verschonen dacht ik: ’Zo Theo, over twee weken hoef je dat niet meer te doen’.”
Van den Heuvel neemt heel bewust afscheid bij aanvang van de herfstvakantie. Natuurlijk had hij graag de veertig dienstjaren willen volmaken, maar dan had de school hem kort voor de zomervakantie moeten uitzwaaien. ,,Die periode is al zo extreem druk, dat ik gekozen heb voor een rustige periode. Mijn vertrek is zeker geen afscheidsfeest. Ik wil mijn dankbaarheid tonen richting mijn collega’s die het mogelijk hebben gemaakt om deze mijlpaal te halen.” De Essche leerkracht zegt dat hij op het juiste moment afscheid neemt. ,,Ik ga weg op een moment dat mensen het nog jammer vinden dat ik vertrek. Dat is beter dan dat ze de dagen moeten aftellen.”
GEVOELSMENS
De laatste zestien jaar van zijn loopbaan heeft Van den Heuvel altijd kleuters onder zijn hoede gehad. Dat is opmerkelijk omdat kleuterklassen meestal geleid worden door vrouwen. ,,Ik heb altijd een grote voorkeur gehad voor de onderbouw”, zegt Van den Heuvel. ,,Ik houd van spontane en eerlijke kleuters die zeggen als het ze niet bevalt, maar er ook voor gaan als ze iets heel leuk vinden. Kleuters leven volgens emoties en dat past bij mij. Ik ben ook zo’n gevoelsmens.”Van den Heuvel steekt niet onder stoelen of banken dat hij veertig jaar geleden het liefst had gekozen voor de ’Klos’, de opleiding voor kleuterleidsters. Dat was in die jaren not done. Ook zestien jaar geleden was de overstap naar de kleuters opvallend, maar de overgang verliep volgens de Esschenaar zonder slag of stoot. ,,Als het de kinderen bevalt, hoor je de ouders niet”, lacht Van den Heuvel, die vroeger onder meer de groepen 4, 5 en 6 onder zijn hoede had.
Momenteel telt zijn klas 27 kleuters. In het voorjaar is dat aantal gegroeid tot 35 en telt de Sint-Willibrordusschool tussen de 100 en 105 kleuters, verdeeld over drie klassen. ,,Ik heb ook andere tijden meegemaakt. Het waren de jaren dat er in Esch geen huizen gebouwd konden worden en delen van de school leegstonden. Ik heb ook klassen gehad waarin maar dertien kinderen zaten.”
DORPSSCHOOL
Het is vooral de honkvastheid die opvalt als Van den Heuvel vertelt over zijn carrière aan de basisschool in Esch. Het advies dat de directeur van de kweekschool hem destijds meegaf – na een paar jaar een nieuwe baan zoeken – heeft hij in de wind geslagen. ,,Meteen na mijn aantreden in Esch ben ik buitenschools heel actief geworden. Zo werd ik door collega Piet den Ouden meteen gebombardeerd tot ’clubbladcommissaris’ bij Essche Boys en ging ik aan de slag bij dorpskrant ’Onze Bierpomp’ van Kees Heesters. Ik had helemaal geen zin om naar elders te gaan, ik zat tot over mijn oren in het Essche dorpsleven.”Van den Heuvel vult aan dat de rijksoverheid door de jaren heen nauwelijks pogingen heeft ondernomen om onderwijzend personeel van baan te laten veranderen. ,,Als je koos voor een andere school, kwam je steevast onderaan op de afvloeiingslijst. Wie koos voor verandering, zette daarmee zijn vaste betrekking op het spel. En dat is riskant als je een jong gezin hebt.” De Sint-Willibrordusschool is in de ogen van Van den Heuvel altijd een dorpsschool gebleven. ,,Als je het begrip dorpsschool uitlegt als achtergebleven, dan gaat die vlieger niet op omdat de school helemaal bij is en op sommige terreinen zelfs een voortrekkersrol speelt. Maar er is zeker sprake van een dorpsschool als je uitgaat van problemen die in steden spelen. Grote problemen gaan gelukkig aan deze school voorbij en ik hoop dat dat altijd zo zal blijven.”
BEDEVAART
Na de herfstvakantie krijgt Van den Heuvel tijd voor andere zaken. Momenteel volgt hij een cursus om gids te worden op kasteel Heeswijk. Daarnaast is hij nog altijd de drijvende kracht achter dorpskrant Het Esseblad. ,,Daar ga ik meer energie in steken”, belooft de Esschenaar. ,,Nu is Het Esseblad vooral een doorgeefluik van informatie, maar in de toekomst wil ik me ook gaan richten op gesprekken met mensen in Esch en adverteerders vaker gaan bezoeken. Het Esseblad moet vooral leuker worden.”Veel energie steekt Van den Heuvel in het voorzitterschap van de Stichting Medjugorje Bedevaarten, die hij zelf heeft opgericht. Deze stichting organiseert reizen naar dit bedevaartsoord in Bosnië-Herzegovina waar volgens gelovigen sinds 1981 tal van Maria-verschijningen zijn waargenomen. Naast een bezoek aan het gebied waar de waarnemingen zijn gedaan, staan culturele uitstapjes op het programma, zoals een excursie naar de stad Mostar. In augustus leidde Van den Heuvel een groep van 27 Australiërs rond in Medjugorje die hem via internet op het spoor waren gekomen.
Het verhaal blijft echter een hoofdrol spelen in Van den Heuvels leven. Zijn agenda staat al vol met afspraken. Verschillende scholen in de regio doen regelmatig een beroep op de Esschenaar, die deze week als verteller optrad op een school voor speciaal onderwijs in Vught. ,,Mensen kijken er altijd van op als ik erin slaag een groep kinderen drie kwartier te boeien met een verhaal. Ze zien vaak niet dat ik in dezelfde fantasiewereld leef en ze met mijn verhalen aan de hand meeneem, op weg naar een prachtig avontuur.”
Theo van den Heuvel neemt donderdag 21 en vrijdag 22 oktober afscheid van de Sint-Willibrordusschool. Op 21 oktober trakteert hij alle kinderen op een viertal verrassingsoptredens. Aansluitend is er om 16.00 uur een afscheidsreceptie. Vrijdag 22 oktober wordt met de kinderen van de school een afscheidsfeest gevierd. De voorbereidingen daarvoor zijn in volle gang.
14 oktober 2004