Boxtelaar bestuurt pausmobiel Johannes Paulus II
OP DE FOTO: Piet de Wit achter het stuur van de pausmobiel tijdens de rondrit door Den Bosch. Naast de zwaaiende kerkvorst de toenmalige Bossche bisschop Jan ter Schure.
Tijdens het eerste en enige bezoek dat een paus tot op heden ooit aan Nederland bracht, was Piet de Wit een van de twee particuliere chauffeurs van Johannes Paulus II. Van zaterdag 11 tot en met dinsdag 14 mei 1985 bestuurde de Boxtelse politieman de kogelvrije 'pausmobiel' in Den Bosch, Den Haag en Maastricht. ,,Zoiets maak je maar een keer in je leven mee."
De Wit omschrijft zijn rol tijdens het bezoek van de kerkvorst als 'leuk'. ,,Leuk in de zin van: opmerkelijk, bijzonder. Ik deed gewoon mijn werk en niets meer. Van persoonlijk contact met de paus was geen sprake; dat beperkte zich tot het schudden van een hand en het uitwisselen van dankwoordjes tijdens het afscheid. De man werd werkelijk van minuut tot minuut geleefd. Toch kijk ik er met genoegen op terug; ik had die dagen niet willen missen", stelt de 56-jarige De Wit als hij terugblikt.
Dat de paus in een speciaal ontworpen auto achter kogelvrij glas werd rondgereden was het directe gevolg van een mislukte moordaanslag. Er waren drie pausmobielen: een Mercedes, een Range Rover en een Landrover die het Vaticaan kreeg geschonken na de aanslag.
De zwaar gepantserde witte voertuigen met glazen opbouw waarin de paus staand werd rondgereden, waren beschermd tegen aanslagen van buitenaf, maar nauwelijks voorzien van technische snufjes. Wel kon de chauffeur vanuit zijn cabine met een simpele druk op de knop een spontane brand onder de motorkap blussen.
,,Het voertuig had veel bekijks. Tal van 'balken en strepen' wilde de pausmobiel graag van binnen zien op momenten dat de paus er geen gebruik van maakte", vertelt De Wit over de belangstelling die hoge pieten toonden.
,,In de schaduw van de paus stond ook ik enkele dagen in het middelpunt van de belangstelling. Dat bleek echter heel relatief. De toenmalige hoofdcommissaris van politie in Den Bosch herkende me enkele dagen later al niet meer toen hij mij passeerde. Terwijl hij toch alles in het werk had gesteld om een kijkje te mogen nemen in de pausmobiel."
Het bezoek van de katholieke kerkleider aan Nederland is zonder incidenten verlopen. En dat geldt voor alle hooggeplaatste personen waarvoor De Wit als chauffeur dienst deed. Hij kwam in het werk verzeild via de verkeersgroep van de toenmalige rijkspolitie in Den Bosch.
,,In 1971 ben ik begonnen bij de Boxtelse gemeentepolitie en na acht jaar maakte ik de omschakeling naar de rijkspolitie in Den Bosch. Van daaruit werd ik aanvankelijk voor een periode van drie maanden overgeplaatst naar Den Haag om als chauffeur deel uit te maken van het team persoonsbeveiliging. Die drie maanden zijn uiteindelijk tien jaren geworden, waarvan de eerste vijf het meest intensief waren. Na het pausbezoek ben ik gaan afbouwen", zegt de man die momenteel werkt aan het politiekeurmerk Veilig Wonen.
,,Ik kwam in Den Haag terecht kort nadat de Engelse ambassadeur was vermoord en gijzelingen hadden plaatsgevonden in zowel de Franse als de Turkse ambassade. Hoewel we goed waren afgeschermd, was het werk niet zonder risico. Ik realiseerde me dat het voorpaginanieuws in alle kranten zou zijn, als er iets met mijn passagiers gebeurde."
Het waren vooral ambassadeurs en buitenlandse politici die De Wit vervoerde. ,,Met name als chauffeur van de Surinaamse ambassadeur Henk Herrenberg was het best spannend, maar ook als ik ministers als Rietkerk en Deetman vervoerde. In die tijd waren er tal van studentenrellen."
Vier maanden van voorbereiding gingen vooraf aan het bezoek van zijne heiligheid de paus. Alle routes werden zorgvuldig verkend en uitgeprobeerd. De organisatie rekende op een massale belangstelling tijdens de rondritten, maar die viel tegen.
,,Maar ook de oproep via de media om toch vooral thuis via de televisie de rondtoer te volgen. Overigens was ik het mezelf niet zo bewust dat de publieke belangstelling tegenviel. Je concentreert je vooral op je werk in de hoop dat er niks mis gaat", aldus De Wit.
Op de vraag of een pausmobiel een fijne auto is om te besturen, glimlacht de Boxtelse politieman. ,,Och, zo'n voertuig rijdt gemiddeld twee à drie kilometer per uur. Dan is er nauwelijks sprake van autorijden."
Naast goede herinneringen heeft de Boxtelse politieman nog diverse aandenkens overgehouden aan het pausbezoek. De Wit: ,,Zoals de speldjes die elke stad had laten maken waar Johannes Paulus kwam en een kopie van het draaiboek. Mijn moeder bewaart nog steeds de rozenkrans die ik van een van de begeleiders van de paus kreeg en hier in huis moeten nog ergens twee uitnodigingen liggen om een keer naar Vaticaanstad te komen. Dat is er nooit van gekomen. Als ik gepensioneerd ben, wil ik met mijn vrouw naar Rome. Of misschien moet ik niet zo lang wachten. Nu leeft deze paus immers nog..."
Wat er verder gebeurde in 1985:
3 juni 2004