Op zoek naar obstakels
in centrum Boxtel
OP DE FOTO: Wethouder Anton van Aert (met testbril) maakt een rondgang langs obstakels voor slechtzienden.
Als vervolg op de rolstoeltocht die wethouder Anton van Aert vorig jaar maakte, wandelde hij woensdag 22 oktober met enkele leden van het Netwerk voor Blinden en Slechtzienden 50+ door het centrum van Boxtel. Op zoek naar hinderlijke situaties op straat. Want mensen met een visuele handicap ondervinden dagelijks aan den lijve waar zich obstakels bevinden. Frank Zoontjens van de afdeling Openbare Werken maakte ter plekke aantekeningen van de verbeteringen die nodig zijn.
Boxtelaar Pierre van der Velden, coördinator van het Netwerk voor Blinden en Slechtzienden 50+, is blij met de aandacht. ,,Het is goed dat we wat meer in the picture komen, ook al hebben we daar zelf niet zo veel mee”, zegt Van der Velden met de toevoeging dat een beetje zelfspot geen kwaad kan.
Riek van Breugel (87) is sinds een paar maanden lid van het Netwerk, maar daarom niet minder actief. Zij is met het Netwerk in contact gekomen tijdens een voorlichtingsbijeenkomst in de bibliotheek. ,,Daar zag ik Pierre en merkte meteen dat hij veel meer op de hoogte was dan diegenen die daar uitleg gaven. Nadat hij mij vertelde over het Netwerk ben ik lid geworden.”
BEPERKT GEZICHTSVELD
Alvorens het gezelschap vertrekt, overhandigt Van der Velden de wethouder een kleine verassing. Het is een kartonnen bril die het gezichtsveld beperkt. ,,Wij willen uw leven niet in de waagschaal zetten door u in een rolstoel te plaatsen", grapt de Boxtelaar.,,Maar deze bril geeft u een idee hoe het is om een visuele handicap te hebben. U hoeft er niet mee op straat te lopen want dan vrees ik het ergste”, grinnikt de slechtziende coördinator van het Netwerk. Van Aert laat zien dat hij de tocht door Boxtel serieus neemt en gaat de uitdaging aan om ook mét de bril een stukje op te lopen.
Bij het verlaten van het gemeentehuis wijst Van der Velden een eerste oplossing voor knelpunten aan. ,,Kijk, dergelijke markeringen op winkelruiten kunnen niet groot genoeg zijn.” En ook de kleurcontrasten van de eerste lantaarn en prullenbak die het gezelschap tegenkomt, is volgens hem prima.
Mevrouw Van Breugel loopt met haar rollator ferm naar de hoek Rechterstraat-Fellenoord. Op de stoep zijn daar speciale tegels aangelegd zodat mensen met een visuele handicap weten waar ze moeten oversteken. Aan de overkant ontbreekt echter deze markering, waardoor de Boxtelse al eens tegen een paal liep.
,,Het is nu ongeveer een halfjaar geleden maar ik ben als gevolg daarvan nog steeds in behandeling bij een fysiotherapeut.” Behalve de tegels ontbreken ook geleidelijnen; bovendien biedt de kleur van desbetreffende paal te weinig contrast met de omgeving.
REFLECTEREN
Even later wijst mevrouw Van Breugel op een ander knelpunt, ditmaal bij de Kruisstraat. ,,Kijk, hier moeten we over straat lopen, terwijl daar ook auto’s rijden.” Een derde, erg tekenend voorbeeld is het verkeersbord in het smalle deel van de Rechterstraat dat aangeeft dat hier op vrijdag en zaterdag niet mag worden gefietst. ,,Het bord is zó geplaatst dat het bijna niet anders kan dan dat je er tegenaan loopt. Waarom toch?”, vraagt mevrouw van Breugel zich hardop af.Van der Velden wijst Van Aert en Zoontjens op een ander aspect. ,,Reflecterende palen helpen ons niet, tenzij we zelf een lamp meenemen.” De wethouder oppert het idee om een helm met een lampje op te zetten, maar op die grap heeft Van der Velden snel een weerwoord. ,,Integreren betekent eigenlijk toch dat je niet opvalt, dat je deel uitmaakt van de grote grijze massa.”
Van Aert blikt na afloop in het gemeentehuis terug op de rondleiding. ,,Deze wandeling is zeker niet overbodig geweest. Een gebied in één keer goed inrichten voor alle weggebruikers voorkomt dure aanpassingen nadien. Het is belangrijk dat mensen die te maken hebben met de inrichting zorgvuldig rekening houden met slechtzienden en anderen die beperkingen hebben.”
De wethouder wijst erop dat bepaalde hindernissen niet zo simpel op te lossen zijn. ,,Toch heb ik obstakels gezien die over niet al te lange tijd voorzien kunnen worden van een ander kleurtje.”
KAARTENACTIE
De wethouder belooft dat hij nog dit jaar iets wil veranderen. Samen met het Platform voor Gehandicapten en het Netwerk voor Blinden en Slechtzienden wil hij gaan werken aan een kaartenactie. Eigenaren van verkeerd geparkeerde fietsen dienen door middel van een gele of rode kaart op hun fout gewezen te worden. Mensen die hun fiets goed wegzetten verdienen daarentegen een beloning met een andere soort kaart.Misschien dat dezelfde tocht over een paar maanden weer wordt gelopen, om te zien wat er daadwerkelijk veranderd en verbeterd is. Van der Velden is optimistisch over de wandeltocht maar tegelijkertijd ook reëel. ,,Ik ken de wethouder; zijn intentie is goed, daar twijfel ik niet aan. Maar het blijft natuurlijk wel een zaak van aandacht.”
23 oktober 2003