'Hart verpand aan de viool'
Muziek is haar lust en haar leven. Zeker nu ze de respectabele leeftijd van 75 jaar heeft bereikt en het onderhoud van haar tuin haar te veel wordt, kan ze zich helemaal uitleven in het vioolspel. Dat Marjo van Hoorn haar lidmaatschap van het Streekorkest Boxtel e.o. moet opzeggen nu ze verhuist, gaat haar dan ook erg aan het hart.
,,Ik ben eigenlijk pas laat muziek gaan maken. Mijn moeder, die zelf piano speelde, nam me regelmatig mee naar concerten en daar werd ik als zestienjarig meisje gegrepen door de klank van de viool." Haar eerste vioollessen kreeg de destijds in Krimpen aan den IJssel wonende Van Hoorn in Rotterdam.
Nadat ze was getrouwd en kinderen kreeg, lag de viool een jaar of vijftien doelloos in de koffer. Toen de kinderen eenmaal opgegroeid waren, nam Marjo de strijkstok weer ter hand en hervatte ze ook haar vioollessen. Eenmaal woonachtig in Boxtel – waar haar man in 1971 een andere baan vond – kreeg ze les van Jan Plinsinga, de viooldocent van de toenmalige Streekmuziekschool. Die stimuleerde haar om lid te worden van het amateur-symfonieorkest van seminarie Beekvliet in Sint-Michielsgestel. ,,Dat was in de tijd dat Thieu Lax er dirigent was. Toen Lax pastoor in Gemonde werd, nam Plinsinga de dirigeerstok van hem over", herinnert Marjo zich.
Het echtpaar Van Hoorn verhuist binnenkort naar het Utrechtse Maarn, waar het merendeel van de familie en vrienden woont. ,,Tijdens het inpakken van de verhuisdozen stuitte ik op een map waarvan ik niet eens meer wist dat ik die had. De map bevat allerlei krantenartikelen over wat nu het Streekorkest heet. Ik weet nog dat het symfonieorkest van het Gestelse seminarie werd samengevoegd met de orkestklas van de Boxtelse muziekschool. Dat was voor veel van de toen veertig leden een hele overgang en voor sommigen zelfs aanleiding om het lidmaatschap op te zeggen." Zelf is Marjo de enige 'Beekvlieter' die nog over is gebleven in het huidige Streekorkest. Met spijt: ,,Jammer dat de term Beekvliet helemaal is verdwenen uit de orkestnaam. Daar liggen tenslotte toch onze wortels."
Na Plinsinga leidden respectievelijk Marianne Wortel en Laurens Felix het Streekorkest. Momenteel heeft Ludwig Attevelt de muzikale leiding over het inmiddels tot zestien leden uitgedunde ensemble. ,,Enkele jaren geleden scheelde het niet veel of het orkest was opgeheven. Langzaam groeit het ledental weer wat. Onlangs hebben zich nog twee nieuwe leden aangemeld, maar we hebben echt veel meer muzikanten nodig. Met name ontbreekt het aan strijkers en dat is zo jammer", klinkt het fronsend.
Marjo kan zich helemaal uitleven in de ouverture van Beethovens opera Egmont die het orkest momenteel op de lessenaar heeft staan. ,,Maar ook Mozart, Haydn speel ik graag. Net als barokmuziek van Telemann overigens. Hele fijne herinneringen heb ik aan de vertolking van de Arlésienne Suite van George Bizet." Dat er af en toe andere dan klassieke muziek in het programma werd opgenomen, vond de violiste echter geen probleem. ,,Het is ook best eens leuk om bijvoorbeeld musicalmuziek te spelen." Haar muzikale hobby deelde ze jarenlang met haar echtgenoot die blok- en dwarsfluit speelde, maar dit na een auto-ongeluk niet meer kan. ,,Onze twee dochters speelden piano, maar zingen tegenwoordig vooral. En onze zoon speelt klarinet, piano en gitaar. Ja, hier in huis waren we altijd met muziek bezig en dat is eigenlijk nooit veranderd."
Hoogtepunten uit de optredens die Marjo meemaakte zijn onder meer de familieconcerten die het Streekorkest verzorgde in samenwerking met Het Brabants Orkest. Afwisselend werd daar door beide ensembles gemusiceerd. ,,Ook de instrumentale begeleiding van uitvoeringen door de balletklas van de muziekschool was heel leuk om te doen. Het is spijtig dat het aantal optredens tegenwoordig zo beperkt is. We spelen een enkele keer in verzorgingshuizen, maar daar blijft het bij. Ja, daar zou wat in moeten veranderen. Als je ergens naartoe werkt, stimuleert dat het hele orkest." Dat Boxtel niet over een concertzaal beschikt, vindt Marjo een gemis. ,,Maar voor ons als leden van het Streekorkest is het niet echt nodig. We hebben altijd wel op kunnen treden, meestal in kerken."
Marjo is het levende bewijs dat muziek maken een hobby is die je tot op hoge leeftijd kunt blijven beoefenen. ,,Mijn vingers worden wel wat strammer en op een gegeven moment raak je aan de grenzen van je muzikale kunnen, maar dat betekent niet dat ik ermee stop. Ook niet nu we gaan verhuizen. Je mag gerust weten dat het moeilijk was om Boxtel en daarmee de orkesten waar ik speel (dat zijn naast het Streekorkest Boxtel ook andere ensembles in de regio – red.) te verlaten. In onze nieuwe woonplaats Maarn bestaan echter ook verschillende orkesten en daar zal ik zeker eens gaan luisteren om uiteindelijk een keuze te maken waar ik lid word. Vioolspelen is een hele fijne hobby die ik met veel plezier uitoefen. In de muziek vind ik een creatieve uitlaatklep; ik kan mezelf er helemaal in uitleven." Het is duidelijk: de viool komt voorlopig nog niet met een droogboeket aan de muur te hangen in huize Van Hoorn.
Wie belangstelling heeft om mee te spelen in het Streekorkest Boxtel e.o. kan – met uitzondering van de schoolvakanties - op dinsdagavond tussen 20.00 en 22.00 uur vrijblijvend de repetitie bezoeken in de Sint-Josephzaal van het Centrum voor de Kunsten aan de Baroniestraat. Voor informatie kan men ook terecht bij Ingrid Wouda, telefoon 68 54 94.
9 oktober 2003