’Angelaschool zat gegoten
als een oude jas’
Wat de kinderen en het team van de Angelaschool voor hem morgen in petto hebben, weet meester Cor Teunis (61) nog helemaal niet. Alleen dat zijn afscheidsfeestje iets met kunst te maken zal hebben. Geen vreemde keuze voor een feestvarken dat zo kunstminnend en creatief is. Na 31 jaar op de Angelaschool kiest de directeur voor de VUT. Nog energiek genoeg om zijn rijke ervaring straks op een andere manier binnen het onderwijs in te zetten, want daarin ligt na 38 jaar nog altijd zijn hart.
Na de NUTS-kweekschool in Eindhoven en de militaire dienst pakte Cor Teunis zijn Brabantse biezen en vertrok naar Voorschoten om kinderen met heel bekende achternamen les te geven. ,,Een leuke tijd”, glimt hij bij de herinnering. ,,We hadden natuurlijk niets en waren maar wat blij dat er overal regelmatig barbecues werden gehouden. Daar liet ik me graag uitnodigen.” Hij weet nog goed hoe hij daar samen met drie vrienden een DKW’tje kocht. ,,De helft van de tijd deed dat ding het niet als je wilde starten en moesten de kinderen van de school helpen duwen.”
Vervolgens verhuisde hij naar Tilburg om les te geven aan een experimentele klas voor moeilijk opvoedbare kinderen. ,,Zeg maar ZMLK-kinderen”, legt hij uit. ,,Dat experiment was redelijk succesvol, maar na een jaar werd de klas opgeheven wegens gebrek aan middelen en ben ik naar Veldhoven gegaan.”
BOEIEND VAK
In 1972 kwam Cor naar Boxtel, waar de Angelaschool meteen vertrouwd en prettig aanvoelde. ,,Dat gebouw midden in de wijk Breukelen heeft wel wat. Het heeft een bepaalde sfeer en uitstraling die heel plezierig aanvoelt. Een nieuw gebouwde school mist dat nog. Dit gebouw is door de jaren heen doorleefd, het voelde voor mij als een oude jas die misschien niet eens zo mooi meer is maar wel heel lekker zit.”Relativerend klinkt het: ,,Het is natuurlijk niet alleen het gebouw dat de sfeer op zo’n school bepaalt. Nee, de sfeer binnen het team is echt fantastisch. En dat geldt niet alleen voor mij, want je ziet heel weinig verloop op school. Iedereen wil er graag blijven en dat zegt natuurlijk genoeg.” Het gebouw en het team spraken hem aan en de kinderen maakten het compleet. ,,Kinderen zijn natuurlijk prachtig. Door hen blijft het vak zo levend, zo uitdagend, nooit hetzelfde. Ik heb het altijd boeiend gevonden en vind dat nog steeds.”
DYNAMISCH
Meester Cor had vooral groepen in de bovenbouw en de laatste jaren met name groep acht. ,,Dat heb ik altijd de leukste leeftijd gevonden. Kinderen die je zo goed mogelijk probeert voor te bereiden op het voortgezet onderwijs. Daarin moet je je niet vergissen: die stap is nog altijd heel groot, ondanks het feit dat wij heel wat aan voorlichting doen. Ik denk nooit dat je kinderen daar helemaal op voor kunt bereiden, hoewel het nu al veel beter is dan vroeger.”Het onderwijs is een dynamische sector; altijd in beweging, altijd op zoek naar iets nieuws. Cor maakte heel wat ontwikkelingen mee: van frontaal klassikaal lesgeven tot het begeleiden en ondersteunen midden in een groep, tussen de kinderen. ,,Je groeit mee en ontdekt dat deze manier van onderwijzen veel beter is. We geven dat bekende duwtje in de rug op het juiste moment. Je moet als onderwijzer niet de pretentie hebben dat je kinderen iets kunt leren; dat regelen ze zelf wel. Je moet ze alleen de richting aangeven.” Met een zucht: ,,Ja, ik vind het onderwijs van nu zeker mooier geworden, meer gericht op het individuele kind.”
Kinderen zijn mondiger geworden, maar in hun wezen zeker niet veranderd, vindt de scheidende directeur. ,,Ze leven in een andere maatschappij, die minder aardig en veilig is, maar verder zijn ze gewoon net zo fris en uitdagend als altijd. Natuurlijk zijn er altijd kinderen bij wie het minder goed gaat en die extra begeleiding nodig hebben, maar dat zal nooit veranderen.”
DEENS MODEL
Het Weer Samen Naar School-project vindt Cor ronduit 'onzalig’. ,,Ik heb dat altijd verafschuwd, omdat de kinderen die bijzonder onderwijs nodig hebben daar de dupe van zijn. Ik heb al vaker gezegd dat ik het Deense model nog helemaal niet zo gek vind. Daar hebben ze een aparte klas die aan de basisschool verbonden is. De kinderen uit het bijzonder onderwijs krijgen daar 's morgens in de rust van kleine groepen les en komen 's middags weer in een gewone klas, waar ze gewoon aan activiteiten deel kunnen nemen.”Hoewel Cor de laatste jaren als directeur beleidsmatig, sturend en begeleidend heel wat honneurs op school heeft waargenomen en iets minder in de klas was, zal hij de kinderen heel erg missen. ,,Het onderwijs heeft me altijd gegrepen en de kinderen natuurlijk het meest. Het is een uitdagend vak, wat heel mooi evolueert. Het gaat allemaal wel niet zo snel, maar het is goed open te staan voor nieuwe ontwikkelingen, want daarin ligt een prachtige uitdaging.”
Helemaal wil hij het onderwijs trouwens niet de rug toekeren. ,, Misschien dat er in de toekomst nog wel een baantje als coach voor jonge onderwijzers denkbaar is”, zegt hij voorzichtig. Voorlopig zal hij zich in zijn vrije tijd graag bezighouden met tekenen, schilderen, glas-in-lood en het maken van meubels, want dat meester Cor creatief is weet iedereen die hem kent maar al te goed...
18 september 2003