’Patiënt onthoudt weinig van spreekuurbezoek’
Van de informatie die mensen in de spreekkamer van de dokter krijgen, wordt tachtig procent onmiddellijk vergeten. En van de twintig procent die overblijft, wordt nog eens de helft verkeerd onthouden. Deze onthutsende onderzoeksgegevens, die neuropsycholoog Roy Kessels van de Universiteit Utrecht onlangs publiceerde, worden door veel medici onderstreept, hoewel niemand besefte dat het zo ernstig was. De Boxtelse huisarts Peter van der Ven maakt daarop geen uitzondering.
Sterker nog; ruim vijftien jaar geleden besloot hij hierop in te spelen door patiënten zelfgeschreven informatie over veelvoorkomende kwalen en kwaaltjes mee te geven, zodat ze thuis nog eens konden nalezen wat hij had uitgelegd. Deze informatieve stukjes zouden de voorlopers worden van de vaste rubriek 'Dokter in Huis', die hij vandaag op de kop af twaalfeneenhalfjaar voor de lezers van Brabants Centrum schrijft. Ter ere van deze koperen mijlpaal bezochten wij zijn spreekuur.
Een witte jas heeft de goedlachse Peter van der Ven tijdens zijn spreekuur nooit gedragen omdat hij het belangrijk vindt dat de patiënt zich bij hem op zijn gemak voelt. Moeilijk is dat niet, want zijn gezellige spreekkamer in de praktijk aan de Bosscheweg doet huiselijk aan met de overvolle boekenkast, het kinderhoekje op zijn bureau, de talloze snuisterijen die elk een eigen verhaal te vertellen hebben, de tekeningen en de vele vakantiekaarten, die patiënten hem gestuurd hebben. De stoel van de patiënt staat niet tegenover de dokter, maar bevindt zich naast zijn immense bureau. ,,Dat hebben we zelfs door het raam naar binnen moeten dragen omdat het niet door de deur paste”, grinnikt de dokter als hij een kleine rondleiding geeft. ,,De ruit kon pas geplaatst worden toen het bureau op zijn plaats stond.”
LIJFSPREUK
Hij wijst op een paar kindertekeningen aan de wand. ,,Laatst kwam een jong meisje op mijn spreekuur, dat een beetje lacherig bekende dat die ene van haar was toen ze een jaar of zeven was. Ze was verrast dat die er nog steeds hing; al meer dan tien jaar dus.” Dokter Van der Ven bekent dat hij bijna alles bewaart dat hij van patiënten krijgt. Ze krijgen een dankbaar plaatsje in zijn volle spreekkamer. ,,Ach, dat vind ik toch zo leuk. Die dingen hebben voor mij een heel bijzondere betekenis.” Hij wijst naar kleine snuisterijen uit Indonesië, uit Pakistan en Marokko waaronder een compleet theeservies. Maar er zijn ook bijzondere kaarten die hij koestert. Een daarvan heeft een bijzonder plaatsje aan de zijkant van zijn bureau, direct in het zicht voor elke patiënt.Dokter Van der Ven knikt als we er op wijzen: ,,Die kreeg ik van een patiënt, die net als ik graag hardloopt en die tijdens een Sparrenbosloop in oktober – ongeveer tien jaar geleden – nét iets eerder over de streep ging dan ik. Daags erop kreeg ik deze kaart met aan de voorkant de tekst 'Moed houden’ en op de achterzijde de plagende tekst: 'Mijn tijd op de ± 8 km.'‘Sparrenbosloop’ was 38 min. 20 sec.!!, Dus: doortrainen! en z.o.z., Groeten van Henk van de¼.’ Van der Ven kijkt ernstig: ,,Revanche heb ik niet kunnen nemen want Henk stopte met hardlopen, maar nog steeds komt mijn door Henk aangereikte lijfspreuk regelmatig van pas als mensen het moeilijk hebben.”
ZELFSTUDIE
Hoewel de aanleiding een puur praktische was, bekent de dokter dat schrijven vooral een grote hobby van hem is. ,,Het schept duidelijkheid. Niet alleen naar de patiënten toe, voor wie je dat op de eerste plaats doet, maar ook voor mezelf. Door me bijzonder in een bepaald onderwerp te verdiepen en er als het ware een soort studie van te maken, leer ik zelf ook weer heel veel. Je haalt oude kennis op, leert over nieuwe inzichten en steekt er echt veel van op.”Het eerste artikel voor wat zijn vaste rubriek zou worden, ging over koorts bij kinderen. Een onderwerp waar op zijn spreekuur veel vragen over kwamen en waarover ook veel onduidelijkheid bleek te bestaan. Gebrek aan vervolgonderwerpen had hij niet. ,,Patiënten droegen ze aan, maar ook nascholingen en vakliteratuur leverden genoeg stof op om over te schrijven en eens in te duiken”, licht hij toe. Een onderwerp in de vrije momenten van het spreekuur uitwerken, lukte vroeger wel, maar tegenwoordig allang niet meer, geeft de dokter toe. ,,Ik ben er best veel tijd mee kwijt. Eén artikel kost me minstens een uur of vier. Maar dat heb ik er graag voor over.”
Dat de dokter met zijn tijd is meegegaan, bewijst de wijze waarop zijn teksten tegenwoordig worden aangeleverd: digitaal. ,,Voorheen schreef ik ze gewoon uit en iedereen weet hoe vreselijk mijn handschrift is. Later vroeg ik mijn vrouw ze te typen, maar tegenwoordig kan ik dat zelf. Weliswaar met twee vingers, maar het lukt me.” De dokter is zelfs zó ver,dat hij een eigen website heeft (te vinden via www.huisartsen.nl) waarop zijn laatste tien artikelen terug te lezen zijn.
HALVE MARATHON
Hobby’s heeft de huisarts naast schrijven wel meer. Hij noemt zijn grote hartstocht voor klassieke muziek, waarbij Johann Sebastian Bach met voorsprong op nummer één staat. Daarnaast houdt de dokter van diverse sportieve bezigheden. In de wintermaanden doet hij mee aan de Sparrenbosloop, de cross rond De Langspier, de Zeven Heuvelenloop in Nijmegen, de Kangoeroeloop in Vught en de halve marathon in Egmond aan Zee. Hij glundert: ,,Die halve marathon is een prachtige klassieker, die eerst drie kilometer door het dorp gaat, vervolgens zeven kilometer over het strand en dan een prachtige route door het Noord-Hollands Duinreservaat om te eindigen op de Noordboulevard. Het is echt fantastisch om samen met tienduizend andere atleten te vechten met jezelf en de elementen.”In de zomermaanden staat de racefiets klaar om zijn conditie op peil te houden. Samen met zijn vrouw dwaalt de dokter graag door prachtige steden als Rome, Florence, Praag, Parijs en Wenen of geniet gretig van de schoonheid van de natuur. ,,Vijf jaar geleden hebben we in Zuid-Afrika in de regio van Durban aan de oostkust rondgereisd. De tijd was te kort en mijn vurige wens is nog eens een rondreis van enkele maanden door dat prachtige land te maken”, knikt hij. ,,En ik hoop nog eens een pelgrimstocht te maken naar Santiago de Compostela in Spanje; een voettocht vanaf de grens van Frankrijk met Spanje die ons ongeveer een maand zal kosten.”
TWEE BUNDELS
De taak van schrijvend dokter bevalt Van der Ven bijzonder goed. ,,Ik wil het graag blijven doen om mensen op de hoogte te houden van alle nieuwe inzichten die in onze vakliteratuur verschijnen en die voor hen ook van belang kunnen zijn. Het zou toch absurd zijn om ze die te onthouden?”Met genoegen denkt hij terug aan het verschijnen van zijn twee boeken, waarin samen 145 artikelen zijn gebundeld. ,,Misschien dat er over een aantal jaren weer een derde bundeling mogelijk is?”, denkt hij voorzichtig hardop. Inmiddels heeft de dokter 184 publicaties over de meest uiteenlopende onderwerpen op zijn naam.
De bundels zijn overigens nog steeds bij het kantoor van Brabants Centrum (Prins Bernhardstraat 5) te koop.
17 juli 2003