'In de stad voelen we ons
niet thuis'
'Hoeve Banisveld, anno 1927' siert de voorkant van de boerderij van voormalig akkerbouwer Jan (68) en zijn vrouw Riek Kurstjens (66) aan de Koevoortseweg in Lennisheuvel. De vader van Jan, eveneens akkerbouwer, toog in 1925 van Limburg naar Boxtel waar hij ging boeren op het adres Koevoortseweg 22. Nadat Hoeve Banisveld gereed was, verhuisde hij naar de boerderij aan de Koevoortseweg 20. In 1965 nam zoon Jan het bedrijf over van zijn vader. Hij bleef actief als akkerbouwer tot omstreeks 1995, waarna hij zijn loopbaan ging afbouwen. Hoewel ze Hoeve Banisveld alweer decennialang bewonen, zijn Kurstjens en zijn vrouw nog steeds zielsgelukkig in hun boerderij. ,,We willen hier blijven zolang het kan", aldus Riek Kurstjens.
Jan Kurstjens werkte al op jonge leeftijd mee in het akkerbouwbedrijf van zijn vader aan de Koevoortseweg. ,,Ik was 12 jaar toen ik mee ging helpen, ik kwam net van school", aldus Kurstjens.
,,Tot mijn eenentwintigste heb ik thuis gewerkt. Daarna ben ik getrouwd en met mijn vrouw gaan wonen aan het Kinderbos, hier in de buurt. Tot omstreeks 1965 heb ik toen de kost verdiend als kraanmachinist in de bouw. Daarna heb ik het boerenbedrijf aan de Koevoortseweg voortgezet als zelfstandige. Dat wil zeggen: Ik heb het bedrijf gepacht van mijn vader, in 1988 heb ik de boerderij en de vier hectare grond gekocht. In mijn eerste jaar als zelfstandige hadden we nog wat koeien, maar daarna hebben we die van de hand gedaan en zijn we alleen doorgegaan met de akkerbouw. Dit in tegenstelling tot mijn vader die wel een gemengd bedrijf had."
Met de sector akkerbouw waarin Kurstjens werkzaam was gaat het nu, net als in andere landbouwsectoren, niet goed. Ondanks het feit dat hij al een aantal jaren niet meer actief is in de akkerbouw, gaat de malaise in de landbouw hem toch aan het hart. Kurstjens: ,,Misschien ben ik wel op het juiste moment gestopt, want ik heb altijd uitstekend van de akkerbouw kunnen leven. Ik verbouwde onder meer suikerbieten, aardappelen, granen en snijmaïs. Vanaf 1975 was ik ook nog actief als loonwerker in de akkerbouw, ook dat liep altijd prima. Met dat werk ben ik nog een tijdje doorgegaan nadat ik met het bedrijf gestopt was."
Nu Kurstjens niet meer als akkerbouwer werkt, geniet hij onder meer van zijn boerderij en zijn paarden. Drie hectare van zijn grond wordt door hem verhuurd terwijl één hectare bedoeld is voor de paarden. ,,Al laat ik de beesten niet al te vaak buiten lopen, want er zijn hier veel dazen. Als die de paarden steken, worden ze helemaal zenuwachtig en zijn ze nauwelijks in bedwang te houden", zegt hij.
BOERDERIJ
Het gesprek komt op de fraaie en knus ingerichte boerderij die Kurstjens en zijn vrouw bewonen. Volgens Kurstjens is er in de loop der tijd behalve de aanbouw van een stal niet zo heel veel veranderd aan de boerderij. ,,De boerderij is opgetrokken uit Belgisch steen en is uitgerust met een zogeheten Franse kap. Mijn vader heeft het dak aan de rechterzijde van de boerderij nog rechtgetrokken om de waterafvoer te verbeteren. Verder is de koeienstal rond 1967/1968 omgebouwd tot aardappelbewaarplaats", aldus Kurstjens.,,De opkamer, die nu in gebruik is als slaapkamer, is nog vrijwel intact. Verder was er vroeger een gang die de huidige woonkamer in twee ruimtes splitste en overging in de keuken. Vroeger bevond de voordeur zich ook aan de voorkant van het huis. Als je de keuken uitging, liep je zo de koeienstal binnen, maar dat is nu allemaal aangepast. Bij de boerderij staat ook nog een grote schuur, waarin onder meer plaats is voor de trekker." Hoewel tevreden met zijn boerderij weet Kurstjens dat er qua onderhoud op termijn nog wel het een en ander op de rol staat. ,,Eigenlijk moeten we het dak ook weer eens goed onder handen nemen, zoiets kunnen we niet zelf, dat moeten we laten doen door een bedrijf. Maar dat is natuurlijk wel een grote kostenpost."
Kurstjens, die altijd in het buitengebied gewoond heeft, en zijn vrouw zijn gehecht aan hun boerderij en aan het platteland. ,,We voelen ons hier vrij in deze rustige omgeving. We willen hier blijven zolang het kan", zegt Riek Kurstjens. ,,We gaan eigenlijk ook nooit op vakantie. Heel soms gaan we een paar dagen weg, maar dan zoeken we toch altijd weer snel het buitengebied op om voeling te houden met de natuur." Jan Kurstjens vult aan: ,,In de stad heb ik me nooit thuis gevoeld. Al die drukte en die criminaliteit, dat is helemaal niks voor mij. Ik moet ruimte om me heen hebben. Wat dat betreft zitten we hier dan ook prima."
17 juli 2003