Geen plaatjes maar impressies
met passie
Veelzijdig. Zo laat amateur-kunstenaar Henk van Wessel uit Liempde (67) zich het best typeren. Met acryl, aquarel, olieverf, Oost-Indische inkt of plakkaatverf schildert hij wat hem bezighoudt. Maar ook steen en hout zijn materialen die hij graag nieuw leven inblaast en omvormt tot beelden met een eigen verhaal. Wie zijn werk wil bekijken kan tijdens openingsuren binnenwandelen in dienstencentrum De Kloosterhof. Zondag 20 juli krijgt de opening een officieel tintje en staan de deuren (aan de achterzijde) van 10.00 tot 16.00 uur open.
EIGEN GEVOEL
,,Mensen vragen me wel eens iets na te schilderen. Een oude boerderij bijvoorbeeld van een plaatje of een foto, maar die opdracht laat ik dan graag aan anderen over. Niet dat ik het niet zou kunnen, maar ik vind het gewoon niet leuk om te doen. Daar zit geen spanning in. Dat hoef ik niet meer te maken; dat bestaat toch al.” Met die uitleg geeft Henk van Wessel aan dat schilderen voor hem alles met passie en creativiteit te maken heeft. ,,Ik maak wat mij bezighoudt en doe dat op mijn eigen manier.”Hij wijst op een serie doeken waarop hij in heldere acryltinten wonderlijke landschappen schetst; doorkijkjes die aan Zwitserland of Oostenrijk doen denken. Bergen en dalen, een heldere blauwe lucht, een stralende zon en zomerse bloemen op de voorgrond in onwaarschijnlijk groen gras. ,,Het is mijn gevoel dat daaruit spreekt”, legt hij uit. ,,Maar niet iedereen heeft daar begrip voor. Veel mensen zien graag iets dat precies lijkt.”
VERSCHEIDENHEID
Het werk dat in De Kloosterhof te zien is, verraadt in één oogopslag dat Henk zich niet in één richting heeft ontwikkeld en zich een herkenbare stijl heeft eigen gemaakt. Integendeel; juist de verscheidenheid verrast. Het is amper denkbaar dat de schilderijen, tekeningen en beelden door dezelfde man gemaakt zijn.,,Ik ben ook altijd met meerdere dingen tegelijk bezig”, lacht Henk. Als het minder goed weer is, dan werk ik op zolder aan een van de schilderijen waar ik nog niet mee klaar was. Er staan er altijd wel een stuk of vier. En als het wat beter weer is, dan ben ik met hout of steen bezig in de schuur of buiten. Net zo het uitkomt.” Over de onderwerpen kan Henk kort zijn. ,,Alles dat me bezighoudt, dat ik heb gezien of dat bij toeval ontstaat.”
Hij verwijst naar zijn aquarellen, die overigens niet in het ontmoetingscentrum te zien zijn. ,,Ik ben een tijdje bezig geweest met het schilderen van de zon. Met aquarel kun je de kleuren zo mooi in elkaar laten overlopen. Die zon zie je nu ook in ander werk als onderdeel terug.” Hij wijst naar de landschappen in acryl, maar ook naar andere werken die in Oost-Indische inkt en acryl zijn opgezet.
Humor is ook te vinden in het werk van Henk. Met genoegen kijken we in de kleine zaal naar zijn 'dansende negerin’, waar de kijker even moet puzzelen om het beeld compleet te krijgen. Het is een werkstuk dat de aandacht blijft houden omdat niets hetzelfde blijft als je er langer naar kijkt.
CREATIEF
Dat de voormalige schoenmaker uit Liempde over creatief talent beschikt, kan niemand ontkennen. Toen hij als 19-jarige deelnam aan een teken- en schilderwedstrijd die uitgeschreven was door zijn toenmalige baas Bata, won hij de tweede prijs. Een opsteker die het 'vuur’ voor zijn hobby flink opstookte, want vanaf dat moment is hij nooit opgehouden met tekenen en schilderen. Met een lach voegt hij er aan toe: ,,En creatief, ja, zo kent iedereen me wel in Liempde. Toen ik hier nog in de schoenmakerij werkte, zeiden de mensen altijd: 'Als Henk het niet kan maken, dan kan niemand het’. Ik vond het altijd leuk om voor dingen oplossingen te zoeken en dat lukte meestal ook.”De kunstacademie was niet voor hem weggelegd. ,,Dat deed je niet in die tijd. Je moest gewoon een vak leren en ik ging bij de Bata werken.” Henk volgde later diverse cursussen maar mag in grote lijnen vooral autodidact genoemd worden. Juist in het zelf ontdekken van en experimenteren met allerlei materialen en technieken zit voor Henk de grootste uitdaging.
GRANIETEN KOPPEN
In de grote zaal hangt een groot blauw met zwart werkstuk, dat direct de aandacht opeist. Henk laat zien hoe hij met opgelegde stroken papier structuur heeft aangebracht, waardoor een abstract reliëflandschap ontstaat, waarin de toeschouwer kan wegdromen. De twee werkstukken ernaast, die in dezelfde techniek zijn gemaakt, zijn behoudender van uitstraling en roepen een rustige sfeer op. Schijnbaar eenvoudig, maar knap van compositie. Het lijnenspel komt pas volop tot zijn recht door de juiste belichting die in De Kloosterhof niet optimaal is voor elk schilderij.Een paar meter verder hangt een olieverfschilderij; een feest van kleur waar een ondergaande zon stralend door het gebladerte schijnt. Henk vindt het schitterend zijn werkstukken eens bij elkaar te zien en mensen uit Liempde te tonen waar hij zoal mee bezig is. ,,Eigenlijk weten ze dat wel hoor, want ik sta al jaren op de Boeremèrt. Eerst met allerlei andere dingen, maar de laatste jaren ook met wat eigen werk.” Henk heeft het dan niet alleen over zijn schilderijen, maar vooral over de sculpturen die hij in hout of steen maakt.
,,Dat vind ik heel fijn om te doen.” Hij legt uit dat hout wat gemakkelijker te bewerken is dan steen, maar soms – zoals bijvoorbeeld eikenhout dat gemakkelijk kan scheuren – wel twee jaar nodig heeft om 'uitgewerkt’ te zijn. Steen is koppiger en moet je stukje bij beetje vormgeven. Ik heb laatste twee koppen uit graniet uitgeslepen. Op één kop heb ik wel een hele week gewerkt, maar die is echt mooi geworden”, glimt hij.
EXPLOSION
Afstand doen van eigen werk is voor veel kunstenaars moeilijk. Voor Henk is dat niet anders. ,,Werk dat ik niet kwijt wil, hang ik altijd in onze slaapkamer, zodat anderen het niet zien. Dan weet ik tenminste zeker dat ik het niet kwijt raak”, vertelt hij met een lach. ,,Want daar komt gelukkig niemand.” Maar als hij weet dat zijn werk een goede plaats krijgt, kan hij er ook trots op zijn. Zo is een van zijn beelden (Explosion) te vinden in het gemeentehuis van Boxtel. ,,Dat was een cadeau voor de burgemeester bij de opening van het nieuwe gemeentehuis”, legt hij uit. ,,Het is een sculptuur in hout met twee halve bollen die de gemeenschappen van Liempde en Boxtel voorstellen. ,,Ik heb daarin willen uitdrukken dat Liempde en Boxtel altijd elkaars gelijke zullen blijven.”
10 juli 2003