’We weten niet wat ons te wachten staat’
Een half jaar stage lopen in het buitenland, dat zouden meer mensen wel willen. Via haar opleiding Sociaal Pedagogisch Werk aan het Koning Willem I College, gaat de 18-jarige Janneke Schellekens uit Boxtel een half jaar stage lopen in Bolivia. Daar gaat ze werken op een schooltje voor verstandelijk gehandicapte kinderen, die vaak ook een lichamelijke handicap hebben.
Het idee voor een buitenlandse stage kwam eigenlijk van haar schoolvriendin Marieke. ,,Zij wil al vanaf het eerste jaar naar het buitenland voor haar afstudeerstage”, vertelt Schellekens. ,,Ze vroeg of ik zin had om met haar mee te gaan en natuurlijk wilde ik dat. Het idee was eigenlijk om naar Afrika te gaan, maar via een leraar kwamen we terecht bij Bolivia. Hij kent daar mensen en is er zelf ook geweest.”
Haar docent heeft zelf ook een bezoek gebracht aan het schooltje waar Schellekens en haar vriendin gaan werken. ,,Hij heeft hen gevraagd of ze het leuk zouden vinden om studenten daar een paar maanden te laten werken. Gelukkig waren ze meteen enthousiast. We zijn de eerste leerlingen van onze school die een stage in het buitenland gaan lopen, we zijn dus eigenlijk een soort proefkonijnen”, lacht de studente.
ACTIVITEITEN
De bedoeling is dat Schellekens en haar vriendin tijdens hun stage de activiteitenbegeleiding gaan verzorgen. ,,We gaan bijvoorbeeld potten bakken, keramiek en weven”, legt Schellekens uit. ,,Het merendeel van het werk is gericht op sociale aspecten. Maar wat ons precies te wachten staat, weten we niet.”De twee studenten zijn zelfs een aantal inzamelingsacties begonnen om geld bij elkaar te krijgen om aan het schooltje te schenken. ,,Ze kunnen daar met wat voor ons weinig geld is heel veel doen”, vertelt Schellekens. ,,Daarom zijn wij begonnen met verschillende acties om geld in te zamelen. We zijn bijvoorbeeld naar een rommelmarkt geweest en daar hebben we heel veel dozen met wascokrijtjes gekocht. Die krijtjes hebben we in kleine doosjes gestopt en die hebben we verkocht. Inmiddels al ongeveer vijfhonderd doosjes.”
Ook hebben ze al veel donaties gekregen. ,,We hebben brieven rondgestuurd en mensen hebben naar aanleiding daarvan geld gedoneerd. We gaan ook nog tijdens een rommelmarkt in Ravenstein appelflappen bakken en verkopen. Dat wordt helemaal gesponsord, daar zijn we erg blij mee.” Wat er met het geld gaat gebeuren, weten ze nog niet precies. ,,We willen iets aan de kinderen geven, bijvoorbeeld een snoezelkamer. Ook zal een deel van het sponsorgeld gaan naar de medische voorzieningen. Er zijn zelfs kinderen die in houten rolstoelen zitten.”
STEUN
Schellekens is erg blij dat ze niet in haar eentje naar Bolivia gaat. ,,We zullen elkaar hard nodig hebben”, zegt ze. ,,Er is best veel armoede daar en het is denk ik best moeilijk om daar mee om te gaan. We volgen nu ook lessen Spaans, op zich gaat dat best aardig.”Tijdens hun verblijf in Bolivia logeert het tweetal bij vrienden van een leraar van hun school. ,,We e-mailen alvast wat met die familie om hen beter te leren kennen, dat is wel fijn want we hebben nu al een band met ze. Ze zijn erg gastvrij en vinden het leuk dat we komen. Als we aankomen op het vliegveld, komen ze ons met de hele familie ophalen. Gelukkig kunnen ze ook Engels praten, dat gaat ons beter af dan Spaans.”
Het is een redelijk welgestelde familie waar de studenten terechtkomen. ,,In Bolivia is 5 procent van de bevolking redelijk rijk, de overige 95 procent is arm. Wij zitten in een zogenaamde rijke wijk. Daar ben ik wel blij mee, vooral met het oog op hygiëne. We hebben al een flink pakket aan spuiten moeten halen zodat we niet ziek worden.”
Schellekens vertrekt 9 augustus naar Bolivia en komt 22 januari 2004 weer naar Nederland. Als men Janneke en het schooltje wil sponsoren, kan dat door geld over te maken op rekeningnummer 14 32 30 212 onder vermelding van Cereco.
19 juni 2003