SFEERVOLLE UITREIKING APPELTJES VAN ORANJE IN DEN HAAG

Moderne dorpsomroepers in vrijwilligerspaleis Noordeinde

De uitreiking van het Appeltje van Oranje aan de acht Boxtelse contactouders in de Grote Balzaal van paleis Noordeinde te Den Haag belooft een bijeenkomst met koninklijk karakter te worden. Natuurlijk, prinses Máxima zal de appeltjes uitreiken, kroonprins Willem-Alexander is van de partij en zelfs koningin Beatrix zal de bijeenkomst een half uurtje bijwonen. Maar alleen al de ontvangst is van koninklijke allure: eregroet van de marechaussee, entree via de rode loper en een kopje thee van de lakeien. Nee, geen koffie, koningin Beatrix schenkt ’s middags thee...

Donderdag 15 mei. Het is even na drieën als de bijna tweehonderd gasten in de Grote Balzaal van het werkpaleis van de koningin zich opmaken voor de eerste uitreiking van de Appeltjes van Oranje. Het is de eerste keer dat prinses Máxima, de beschermvrouwe van het Oranjefonds, de onderscheidingen zal uitreiken. Het Huwelijk, op 2 februari 2002, leverde de prinses en haar echtgenoot een bijzonder cadeau op, te weten een fonds waarmee initiatieven als het contactouder-project in Boxtel ondersteund kunnen worden.

Drie uur eerder waren de contactouders al vanuit Boxtel vertrokken, vergezeld van coördinatoren, medewerkers, bestuursleden en andere betrokkenen om de uitreiking bij te wonen. Iets na tweeën rijdt het taxibusje de oprijlaan van paleis Noordeinde op. Projectcoördinator Annique van Haaren, coördinator Lilian van Rossum van de contactouders en contactouder Jamila Malik worden direct apart genomen; ze zullen voorafgaand aan de plechtigheid enkele woorden wisselen met prinses Máxima, prins Willem-Alexander en koningin Beatrix. Het wordt een ontmoeting achter gesloten deuren die ruim een kwartier duurt.

GEJUICH
Na binnenkomst in de Grote Balzaal en een welkomstwoord van de Oranjefonds-voorzitter, is het woord aan prinses Máxima. De aanwezige media zijn allemaal voor de prinses gekomen; het is immers haar maiden speech, die een dag later zelfs voorpaginanieuws zal zijn voor sommige kranten. De prinses oogt nerveus en geeft ruiterlijk toe het ’best spannend’ te vinden om de eerste grote toespraak in het Nederlands te houden, zeker met zoveel kritische ogen en oren in de zaal. ,,En daar reken ik die van mijn man, hier op de eerste rij, ook bij.”

Het ijs is gebroken en meer dan vijftien minuten spreekt prinses Máxima over ’erbij horen’, het credo van het Oranjefonds dat zich sterk maakt voor maatschappelijke en sociale integratie van bevolkingsgroepen in de Nederlandse samenleving. Daarbij worden persoonlijke ontboezemingen niet uit de weg gegaan. Volgens de prinses is het ’onvermijdelijk’ om te vertellen hoe het haar is vergaan in een land waarvan ze vroeger minder wist dan de meeste Nederlanders nu misschien van Argentinië weten. Uit eigen ervaring gaf de prinses aan dat het moeilijk is om als nieuwkomer in een vreemd land van harte te kunnen zeggen ’ja, ik hoor erbij’.

De zaal luistert ademloos en applaudisseert als prinses Máxima vertelt ’Pluk van de Petteflat’ nauwelijks uit te kunnen spreken en op koninginnedag nooit met de rommel van zolder op de vrijmarkt te hebben gestaan. Er is gejuich, ook van de Boxtelse contactouders, als ze belooft binnenkort alle projecten zelf te zullen bezoeken. ’Máxima komt naar Boxtel!’, zie je ze hardop denken.

COMPLIMENTEN
Daarvoor is het Boxtelse project al uitvoerig voor het voetlicht gebracht. Na een met Spaanse tongval uitgesproken ’Silissewal’ vertelt prinses Máxima over het contactouder-project. Dat doet ook bestuurslid Opstelten van het Oranjefonds even later, die de inzet voor de emancipatie voor allochtone vrouwen in Boxtel roemt. Er zijn complimenten voor de overredingskracht van de contactouders, die worden omschreven als ’moderne dorpsomroepers wier werk altijd doorgaat, ook tijdens het boodschappen doen in de supermarkt. Opstelten: ,,Met hart en ziel zetten ze zich in voor geïsoleerde dorpsgenoten. Niemand hoeft zich aan zijn lot overgelaten te voelen.”

Prinses Máxima reikt even later het eerste Appeltje van Oranje - een bronzen kunstwerk vervaardigd door koningin Beatrix - als eerste uit aan de drie Boxtelse dames die ze even daarvoor achter de schermen heeft ontmoet. Ook een oorkonde en een bos bloemen worden aan de drie Boxtelse vertegenwoordigers overhandigd. Verder bestaat de prijs uit een bedrag van 15.000 euro, waarvoor in Boxtel nog geen bestemming gevonden is. Vervolgens gaan er appeltjes naar multiculturele huiskamer De Brug in Amsterdam en het cultureel buurtfestival Tam-Tam in Leiden.

ONWERKELIJK
Nadat de Oranjefonds-voorzitter de bijeenkomst heeft afgesloten met de uitreiking van een fraai fotoboek over de drie onderscheiden projecten, wordt de zaal haast letterlijk ontruimd. In amper tien minuten wordt de Grote Balzaal omgebouwd tot receptieruimte, waar lakeien in stemmig blauw drankjes en hapjes – ook bitterballen – serveren. In de naastgelegen Balkonkamer zijn dan al groepsfoto’s gemaakt van de drie delegaties. Trots poseren ze met prinses Máxima en kroonprins Willem-Alexander.

Tijdens de receptie raken de Boxtelse contactouders niet uitgepraat over de prijsuitreiking. Allen praten over de middag alsof ze de mooiste dag van hun leven hebben beleefd. Het is ontegenzeggelijk een bijzondere middag die af en toe onwerkelijk lijkt. Want in dezelfde zaal waarin de acht Boxtelse contactouders stralen, wandelen prinses Máxima en kroonprins Willem-Alexander rond, nieuwsgierig naar de verhalen over alle projecten. Geduldig, enthousiast en spontaan mengen ze zich in de verschillende groepjes, ook al blijken later veel gesprekspartners vooraf geselecteerd.

De belofte om naar Boxtel te komen is de contactouders het meest bijgebleven. De wetenschap dat prinses Máxima de activiteiten in de wijk Selissenwal met eigen ogen komt aanschouwen vervult ze echter ook met zorgen. Want het project stopt op 1 augustus en er is nog steeds geen duidelijkheid over de toekomst. ,,Met een beetje pech zijn we weg als Máxima naar Boxtel wil komen”, klinkt het verontrust terwijl de prinses op een paar meter afstand kletst met een groep prijswinnaars uit Amsterdam.

Burgemeester Jan van Homelen, ook aanwezig in Den Haag, toont begrip voor de bezorgdheid. Hij benadrukt dat het gemeentebestuur de prijsuitreiking als een extra stimulans moet opvatten om alle schouders onder het project te zetten. Ook spreekt hij de hoop uit dat andere instanties zich zullen inspannen voor het behoud van het gelauwerde project. ,,Laten we de uitdaging aangaan om naar de toekomst te kijken. Dinsdag is de eerstvolgende vergadering van burgemeester en wethouders. Dat is meteen een geschikt moment.”

BIJZONDERE DAG
Om half zes is de receptie afgelopen en rijden de busjes weer voor die de genodigden naar huis zullen brengen. Daar, in thuishonk De Walnoot, wacht de Boxtelse delegatie niet alleen een heerlijk buffet maar ook een bescheiden ontvangst door bestuursleden. Het Appeltje van Oranje krijgt een tijdelijk ereplaatsje, en wordt bewonderd door een aantal bezoekers die de contactouders komen feliciteren. Onder hen is wethouder Anton van Aert, die andermaal zijn complimenten uitspreekt voor het project.

Voorzitter Betsie van de Sloot van de Stichting Brede School Selissenwal neemt na afloop van de receptie het beeldje mee naar huis. Hedenmiddag is het Appeltje van Oranje tijdens een feestelijke bijeenkomst in bruikleen gegeven aan de gemeente Boxtel, die het zal tonen in een vitrine in het gemeentehuis.

Van der Sloot blikt tegen tienen terug op een bijzondere dag. ,,Het project heeft niet alleen voor de buurt maar ook voor de acht contactouders veel meerwaarde. Het wil heel veel zeggen als een van hen zegt dat ze zich nu pas echt helemaal thuisvoelt in Nederland.” Van der Sloot heeft reële hoop op een goede afloop van het project. ,,Het buurtsportwerk en het sociaal cultureel werk gaan door. Verder gaan er zeker vijf contactouders door na 1 augustus. Dat gaat helemaal goed komen.”




22 mei 2003

Terug