SCHOLIEREN MAKEN VIERDE REIS NAAR ROEMENIË

Salonta ingeburgerd begrip op Vmbo-College

Zaterdag 26 april rond het middaguur vertrekken 29 leerlingen en 14 begeleiders van het Vmbo-College naar Salonta. De school is alweer toe aan de vierde werkweek in Salonta, die dit jaar minder lijkt te leven dan in voorgaande jaren. Maar schijnt bedriegt, zo leert een gesprek met de docenten Baptist van Wanrooij, Regine van Beurden en Nagema Alyuncha.

De drie docenten die met negen collega’s een week lang leiding zullen geven aan 29 leerlingen van het Vmbo-College Boxtel erkennen dat de reis naar Salonta minder tot de verbeelding lijkt te spreken. Binnen de school is volop enthousiasme bespeurbaar, maar de buitenwereld lijkt het bijzondere karakter van de werkweek te ontgaan. Dat heeft zo zijn redenen, denken de begeleiders.

,,Door de grootse opening van onze nieuwe school is Salonta een beetje op het tweede plan terechtgekomen”, vertelt docent Baptist van Wanrooij, die geldt als een van de kartrekkers van de reis. De opening van het Vmbo-College door minister Maria van der Hoeven, de open dag en de komst van het Staatscircus van Moskou trokken zoveel belangstelling dat Salonta een beetje op de achtergrond is geraakt.

Er komt bij dat dit jaar geen kerstactie is gehouden voor Salonta. Docente Nagema Alyuncha vertelt dat in andere jaren een kleine 10.000 euro werd opgehaald tijdens sponsorlopen en andere initiatieven. ,,Door zo’n kerstactie is er veel aandacht voor Salonta. Dat is nu wat minder”, zegt ze. Regine van Beurden, eveneens docente op het Vmbo-College, wijt de ’radiostilte’ rondom de Salonta-reis aan de grotere omvang van de school. ,,Vroeger ging een groot deel van de derdejaars van Den Tijber naar Salonta. Nu hebben we 220 derdejaars waarvan slechts een klein groepje meegaat.”

Uit de stilte rondom de reis mag volgens Van Wanrooij niet afgeleid worden dat de reis niet leeft. ,,Salonta is een ingeburgerd begrip geworden op deze school. Het is niet meer dan normaal dan dat we om het jaar een week gaan werken in Roemenië.” Ook dit jaar bestaat de delegatie uit de 29 meest geschikte leerlingen, die in de meeste gevallen moesten solliciteren om in aanmerking te komen voor een stoel in de touringcar.

PROJECTEN
In 1997, het jaar waarin de met Boxtelse steun gebouwde Peterschool voor verstandelijk gehandicapte kinderen werd geopend, reisden leerlingen van de toenmalige scholengemeenschap Den Tijber voor het eerst naar Salonta. Voorafgaand aan de opening werd een aantal afrondende karweitjes uitgevoerd en werd een speelwerktuig geplaatst.

In de twee volgende edities – 1999 en 2001 – werd opnieuw gewerkt in de Peterschool, maar kwamen ook andere projecten om de hoek kijken, zoals schilderwerk in andere scholen en inrichting van de gymzaal. Ook deze gymzaal is met Boxtelse steun gerealiseerd.

De gymzaal staat ook dit jaar centraal in de werkweek. Door leerlingen van het Vmbo-College vervaardigde bevestigingsmaterialen worden aan muur en plafond gehangen om touwen en ringen in de sporthal op te hangen. Het werk wordt veilig uitgevoerd; de school beschikt over een vijf meter hoge steiger waarmee op grotere hoogte veilig en verantwoord gewerkt kan worden.

Naast de gymzaal is de isolering van de zolder van de Peterschool een groot project dat de komende week op de rol staat. Daarbij wordt gebruik gemaakt van materialen die zoveel mogelijk in Roemenië zijn gekocht. ,,Daar bereik je mee dat je lokaal de economie een handje helpt”, vertelt docente Nagema Alyuncha. ,,Alleen sommige dingen moet je per se uit Boxtel meenemen”, vult collega Baptist van Wanrooij aan. Zo neemt de school onder meer 5.400 schroeven mee waarmee gipsplaten en glaswol op de schoolzolder bevestigd zullen worden.

Een project dat al vier edities op het programma staat is het schoenenproject, waaraan wordt meegewerkt door de familie Knuvers uit Veghel. Deze familie heeft een schoenenzaak en neemt dit jaar liefst zevenhonderd paar nieuwe schoenen mee. ,,De schoenen zijn dit jaar niet alleen voor kinderen, maar we hebben ook 49 paar herenschoenen en 210 damesschoenen bij ons”, vertelt Nagema Alyuncha. Namen van volwassenen en kinderen die in aanmerking komen voor nieuwe schoenen worden door de plaatselijke Stichting Salonta-Boxtel – de tegenhanger van de Boxtelse stichting – doorgegeven. ,,Alyuncha: ,,Eerst gaan we alle scholen af om voeten te meten. Daarna gaan we schoenen uitdelen.”

Een klein project is het bezoek dat de leerlingen van het Vmbo-College zullen afleggen aan drie miniondernemingen die mede op Boxtels initiatief zijn opgestart op de agrarische school van Salonta. Volgens Baptist van Wanrooij gaat het om miniondernemingen die zich respectievelijk bezighouden met de inrichting van een hotel voor rugzaktoeristen (backpackers), een tuincentrum en kwekerij en een verbetering van de veestapel.

ROULEREN Nieuw tijdens de vierde Salonta-reis is dat leerlingen meer zullen rouleren tussen de verschillende projecten. In eerdere reizen bleek dat sommige leerlingen de hele week keihard moesten klussen om hun werk af te krijgen terwijl andere leerlingen veel vrije tijd hadden. ,,Als je rouleert voorkom je die problemen”, aldus Van Wanrooij.

De 29 leerlingen bivakkeren tijdens de reis bij gastgezinnen in Salonta. Ze slapen in tweetallen bij mensen thuis en gebruiken daar het ontbijt en de warme maaltijd. Tussen de middag verzorgen meegereisde leerlingen een lunch in de Peterschool. Daar slapen ook alle begeleiders.

De leerlingen zijn uitvoerig voorbereid op de reis, onder meer tijdens de lessen culturele en kunstzinnige vorming. Verder zijn voor de leerlingen en hun ouders informatieavonden gehouden. Opvallend was dat de meeste vragen van ouders over hele praktische zaken gingen. ,,Je zou verwachten dat mensen willen weten hoe de situatie in Salonta is. Maar mensen vroegen vooral naar zaken als mobiel telefoneren”, aldus Van Wanrooij.

De docent van het Vmbo-College benadrukt dat de reis niet ieder jaar gehouden kan worden, ook al betekent het huidige schema dat telkens een leerjaar de kans mist om naar Salonta te gaan. ,,Ieder jaar gaan legt een te grote druk op de mensen daar. Niet alleen wordt het dan moeilijker om gastgezinnen te vinden, ook bestaat de kans dat werk blijft liggen omdat men weet dat we volgend jaar weer terugkomen. En dat is niet de bedoeling. Wij geven slechts een aanzet, de mensen zelf moeten ermee verder.”




24 april 2003

Terug