GERDA KLOKS PRESENTEERT ZICH IN KLOOSTERHOF

'Als ik schilder voel ik de energie stromen'

,,Als ik schilder voel ik me rond, heel, compleet. Datzelfde voel ik ook als ik bezig ben met koken. Dan ben je bezig met kleuren, met kruiden, met roeren en mengen. Geuren en kleuren en de verbondenheid met moeder natuur. Dat heeft alles met mij te maken, met de manier waarop ik in het leven sta." Gerda Kloks (52) uit Liempde vindt het leuk mensen te laten zien en proeven, waar ze zelf zo blij van kan worden...

SCHAAPSHERDER
Het aanbod om de wanden van dienstencentrum De Kloosterhof met haar schilderijen op te fleuren, sprak Gerda Kloks meteen aan. Voor haar is het de eerste keer dat ze haar werk presenteert. ,,Nou, een expositie zou ik het niet willen noemen, want ik schilder niet om te verkopen en ook niet om waardering te krijgen. Ik schilder voor mezelf, voor wat het met mijzelf doet." Met een bescheiden lach: ,,Ik vind het gewoon leuk om die ruimten wat extra kleur te mogen geven."

Kleuren en vormen hebben haar altijd geboeid. Niet minder dan zeventien jaar was ze als verpleegkundige met kinderen werkzaam op Herlaerhof. ,,Ik was altijd al creatief en tekende en schilderde veel." Toen ze in aanraking kwam met de alternatieve geneeswijzen kreeg de kleurentherapie haar bijzondere aandacht. ,,Ik heb er veel over gelezen en er veel van geleerd, vooral dat kleuren voelbaar zijn en bepaalde betekenis hebben. Eigenlijk wist ik dat al veel langer."

Toeval bracht haar in contact met de Bossche kunstenaar John van de Heuvel, van wie ze heel veel basistechnieken leerde. ,,Ik stond een keer in een etalage naar een prachtige krijttekening van hem te kijken, die me enorm aansprak. Clowns in een parade, iets waar je meteen vrolijk van werd. Toen hij me zag, wenkte hij me naar binnen en zo leerde ik hem kennen."

Gerda nam zijn aanbod graag aan en ging bij hem op les. ,,We werkten met drie cursisten vooral met krijt, maar soms ook met houtskool. Vaak gingen we naar buiten om goed te leren kijken. Vooral hoe het zit met schaduwpartijen, want daardoor ontstaat een onderwerp eigenlijk pas echt."

De lessen staakten toen Gerda voor twee jaar Liempde vaarwel zei en naar Frankrijk verhuisde. ,,Mijn vriend is schapenhoeder en we leefden er heel eenvoudig, zonder luxe. Voor mij was het een tijd van ontstressen, een periode waarin je heel erg op jezelf teruggeworpen wordt. Ik heb toen heel veel nagedacht over wat ik met mijn leven wilde. Ik ben er echt tot rust gekomen en heb ook veel geschilderd." Gerda vertelt lachend hoe ze cadeautjes maakte voor vrienden. ,,Ik beschilderde stenen en gebruikte de natuurlijke vorm om er figuren van te maken, bijvoorbeeld een poes of indianen.

KUNSTACADEMIE
Eenmaal terug in Liempde wist Gerda dat ze ver van de gejaagde, drukke maatschappij afstond en daar amper in kon en wilde participeren. ,,Ik heb niets met de opgelegde mode, met de gejaagdheid en luxe. Ik wilde de eenvoud die ik had leren kennen vasthouden." Ernstig vervolgt ze: ,,Dat is niet gemakkelijk, want niet iedereen kan dat begrijpen en je wordt daardoor anders dan de anderen." Ze vertelt dat ze heel bewust koos om verder te gaan met schilderen. Gerda meldde zich aan bij de Academie voor Schone Kunsten in het Belgische Arendonk. ,,Het eerste jaar maak je kennis met alle materialen en technieken en het tweede jaar ben ik me meer gaan toeleggen op schilderen met acryl en olieverf."

Gerda vertelt dat de natuur haar altijd heeft geïnspireerd. Eerst schilderde ze bloemen. ,,Dat boeit me trouwens nog steeds", geeft ze toe. ,,Vooral klaprozen. Die rode kleur is zó mooi. In het begin gebruikte ik geen rood, dat kon ik niet. Maar nu wel en dat is een goed teken, want als je rood gebruikt betekent het dat je goed in je vel zit."

Ze begon figuratief te werken met fijne kwastjes, die steeds groter en breder werden totdat ze de techniek van schilderen met paletmes ontdekte en haar werk expressiever werd en enorm aan kracht won. ,,Werken met paletmes is ontzettend leuk om te doen. Je leert hoe je door de richting waarin je strijkt al meteen beweging krijgt en je ontdekt ook dat kleuren zich bij toeval mengen."

Meestal zet ze haar werk op papier of doek met houtskool op. ,,Dan geef ik de grove vormen aan en weet hoe de verhoudingen zijn." Ze wijst op een grote olifant, die door het water aan komt spetteren. ,,En dan ga ik meteen met de kleuren op het mes aan de gang. Die oren waren echt een ontdekking. Ze kregen gewoon diepte door de streken en dat was zó leuk om te ervaren."

MOESTUIN
Aardkleuren hebben haar voorkeur, wat ook meteen haar verbondenheid met 'Moeder Aarde' aangeeft. ,,Ik heb een moestuin en een kruidentuin achter mijn huis en als ik daarin bezig ben, voel ik die verbondenheid heel sterk. Dan ben ik helemaal mezelf en tot rust." Ze trekt dat gevoel door. ,,Dat heb ik ook als ik kook. Kleuren mengen, roeren, geuren, smaken, het is allemaal heel belangrijk voor me. Ik geloof heel sterk dat je bent wat je eet en daarom is voeding ook heel wezenlijk voor me. Iedereen die me kent, zal dat onmiddellijk herkennen. Soms ben ik een tijdje weg om in een spiritueel centrum te koken. Dat doe ik heel erg graag."

Schilderen is net als koken een grote hobby van Gerda. Een bezigheid die haar wezen aanvult en invult. ,,Voor mij is schilderen heel belangrijk. Het is een rustpunt, ik haal er energie uit. Als ik bezig ben, bruis en tintel ik helemaal. Ik word er blij van. Ik ben helemaal gelukkig in de eenvoud van het leven zoals het de bedoeling is dat wij hier op aarde zijn."

Ze denkt even na: ,,Je loopt jezelf zo gemakkelijk voorbij en raakt de verbondenheid helemaal kwijt. Misschien ben ik daarin dan ook anders als de meeste mensen, maar ik kan het niet anders."

De expositie in dienstencentrum De Kloosterhof duurt tot maart en is tijdens openingsuren te bezichtigen. Wie wil kan ook een afspraak maken via coördinator Jan Roovers, telefoon 63 18 60. Officieel wordt de expositie zondag 2 februari om 14.00 uur geopend door wethouder Ger van den Oetelaar.




16 januari 2003

Terug