Kinderwerk Selissenwal bloeit
Sinds Marlies Hobbelen- de Voogd bijna twee jaar geleden aan de slag ging als sociaal-cultureel kinderwerkster in de wijk Selissenwal, is er veel gebeurd. Met een kook-, toneel-, foto-, knutsel- en computerclub bereikt Hobbelen van maandag tot en met donderdag na school zo'n honderd kinderen in de leeftijd van 6 tot 12 jaar.
,,Er bestonden al wel initiatieven voor de jeugd maar de coördinatie ontbrak. Op een gegeven moment waren er wel drie intochten van Sinterklaas. Dat kan natuurlijk niet." Hobbelen beseft zich terdege dat zij door bestaande instellingen als Selissen Actief en Selissen Vooruit, straatvereniging De Oranjestraat en het Wijkplatform Selissen soms als een bemoeial zal zijn gezien. Ze ging immers aan de slag op een terrein waar ook deze instanties (deels) actief waren.
,,De bestaande organisaties zijn helemaal afhankelijk van vrijwilligers. Sinds het overlijden van DELTA-opbouwwerker René de Renet (in april 1999 - red.) is Selissenwal aan haar lot overgelaten. Dat kon je bij heel veel activiteiten merken. Ik heb me vanaf het begin voorzichtig opgesteld ten aanzien van de bestaande activiteiten. De mensen geïnformeerd over hetgeen we gingen doen en geprobeerd hen erbij te betrekken", stelt Hobbelen.
Ze is blij met de steun van De Renets opvolger Jeroen Pijnenburg die tegelijk met haar aan de slag ging. ,,Als beroepskrachten kunnen wij de lasten dragen die vrijwilligers moeilijk op zich kunnen of willen nemen", is Hobbelen van mening. Ze krijgt haar salaris van de Stichting Peuterspeelzalen Boxtel e.o., een van de participanten in het dagindelingsproject dat een toekomstige brede school inhoudelijk vorm moet geven.
DOENER
Nadat in juli 2000 een begin werd gemaakt met het pilotproject Dagindeling Selissenwal ('Samen Tegelijk'), ging Hobbelen in april 2001 in dit kader van start met een knutselclub. ,,Tijdens het lentefeest in de wijk heb ik samen met kinderen papieren bloemen gemaakt; dat was eigenlijk de start. Ik heb niet gewacht tot er een duidelijke structuur uitgewerkt was; ik ben een echte doener. De structuur ontstaat wel tijdens de uitvoering", redeneerde de kinderwerkster. Het pilotproject bood haar volop gelegenheid om haar ideeën ten uitvoer te brengen.Dat Hobbelen werd gevraagd als sociaal-cultureel kinderwerkster, lag min of meer voor de hand. Altijd als er in de wijk iets werd georganiseerd was ze van de partij en creatief bezig met kinderen. ,,Toen ik nog in Middelburg woonde, heb ik een opleiding kinderverzorging en jongerenverzorging gevolgd. In de Zeeuwse hoofdstad was ze actief met kinderen en jongeren in de leeftijd van 0 tot 18 jaar.
Na haar huwelijk met Boxtelaar Harrie Hobbelen raakte ze in deze gemeente onder meer betrokken bij de kinderopvang. ,,Ik heb mijn papieren voor dit werk op zak, maar vond toch al snel dat ik wat aan bijscholing moest gaan doen. Ik hoop binnenkort een opleiding voor sociaal-cultureel werk af te ronden aan het Koning Willem I College."
MULTICULTUREEL
Na een jaar pionieren kon het sociaal-cultureel kinderwerk in 2002 uitgebreid worden. Vanuit de knutselclub was al een kookclub gegroeid waar kinderen in de keuken van sbo-school De Maremak zelf aan het gasfornuis staan.Hobbelen: ,,Ik moet bekennen dat ik dat in het begin best eng vond met kinderen van deze leeftijd. Maar het is fantastisch om te doen. En ja, natuurlijk snijdt er wel eens eentje zich in de vingers of loopt een van de deelnemertjes een blaar op door een hete pan, maar dat hoort erbij. Gelukkig beschik ik over voldoende vrijwilligers die helpen als het nodig is.
Basisprincipe is dat de kinderen zelf met een recept en ingrediënten aan de slag gaan; creatief bezig zijn. Er waren kinderen die nog nooit water hadden zien koken; nou vráág ik je!" De kookclub leent zich ook bij uitstek om de jeugd kennis te laten maken met verschillende culturen, zeker omdat er zowel allochtone als autochtone kinderen meedoen. Van alle nationaliteiten worden er gerechten klaargemaakt.
Tijdens de bijeenkomsten van de fotoclub leren kinderen hoe ze een foto moeten maken, maar wordt ze ook geleerd hoe foto's ontwikkeld en afgedrukt worden. Tijdens de computercursus worden de deelnemers stapje voor stapje ingewijd in het besturingsprogramma Windows, maar uiteraard worden er ook spelletjes op de pc gespeeld. In de toneelclub wordt door middel van opdrachten en oefeningen een toneelstuk gemaakt. Aan het einde van het schooljaar volgt een opvoering door de deelnemers voor familieleden en bekenden.
RUIMTEGEBREK
Hobbelen is blij met het enthousiasme dat ze ondervindt, zowel bij de kinderen als de ouders. Toch heeft ze haar zorgen. ,,In principe wil ik alle activiteiten in gemeenschapshuis De Walnoot organiseren, maar ruimtegebrek noopt ons naar andere locaties uit te wijken. Gelukkig krijg ik veel medewerking van de beheerders en het bestuur van De Walnoot. Dit is de beste locatie: centraal en voor iedereen toegankelijk. Het gemeenschapshuis bruist weer door de kinderactiviteiten die hier na afloop van de lesuren op de basisschool plaatsvinden."De kinderwerkster van Selissenwal hoopt dat één wens nog in vervulling zal gaan. ,,Graag zou ik een inloopfunctie creëren. Een centrale 'huiskamer' waar kinderen na school opgevangen kunnen worden op de momenten dat hun ouders nog niet thuis zijn van het werk. Te vaak gebeurt het nog dat kinderen na school een halfuurtje alleen in huis zijn, omdat vader of moeder niet eerder van het werk kan vertrekken. Vroeger paste de buurvrouw in zo'n situatie nog op; maar ook die werken nu. Ik besef echter dat we deze voorziening in De Walnoot niet kunnen realiseren."
Met het uitspreken van deze wens komt ook de teleurstelling boven van het besluit om de bouw van een brede school voorlopig uit te stellen. Toch is Hobbelen niet pessimistisch. ,,In twee jaar tijd is door het projectbureau Samen Tegelijk heel veel goed werk verzet. Dat mag niet verloren gaan. Als het gebouw er eenmaal is, kan de brede school inhoudelijk heel snel vorm krijgen."
9 januari 2003