'Zonder kinderen ben ik als
bloem zonder water'
Collega's, meesters, juffen, ouders maar vooral kinderen zullen haar gaan missen. Want wat is een voorleeswedstrijd, een kinderboekenfeest, een theaterspel rond boeken of de introductie van een kist vol boeken in de klas nu zonder Ans von Harenberg. De jeugdcoördinator van de bibliotheek in Boxtel is bezig met haar laatste dagen. Vanaf volgende week heeft ze een nieuwe baas en gaat ze zich inzetten voor Tilburgse kinderen met een taalachterstand. Een uitdagende taak die haar op het lijf geschreven is en waar ze ontzettend veel zin in heeft. Maar de achttien jaar in Boxtel zullen haar altijd dierbaar blijven.
,,Ik heb de hele week al een dikke knoop in mijn maag", bekent Ans von Harenberg als we met haar aan tafel schuiven. ,,Toen ik de keuze een paar maanden geleden definitief had gemaakt, was er nog zóveel te regelen en af te werken, dat ik nog geen tijd heb gehad om er echt bij stil te staan. Maar de laatste dagen, nu ik dingen aan anderen overdraag, heb ik het toch heel moeilijk."
ONSCHATBARE WAARDE
Daarmee wil Ans absoluut niet zeggen dat ze de verkeerde keuze maakte of dat ze twijfelt. ,,Oh nee, ik heb er goed over nagedacht en ik heb er ook heel veel zin in. Weet je, hier in Boxtel staat alles nu lekker op poten en lopen projecten heel goed." Ze verwijst naar het leesbevorderingsproject De Rode Draad, waarin alle veertien basisscholen participeren. ,,Geweldig", glimt ze. ,,Het enthousiasme waarmee iedereen dit opgepikt heeft, is in één woord geweldig." Ze herinnert zich de start, toen ze met zweet op de rug kratten vol boeken in haar auto stouwde om ze vervolgens op de basisscholen af te leveren. ,,Nu hebben we daar een speciaal busje voor."Dat ook het speciaal onderwijs bij het boekenproject is betrokken, noemt ze een groot goed. ,,Het was spannend in het begin, dat herinner ik me nog wel. Mijn voorgangster durfde het eigenlijk niet goed aan, maar ik vond dat die kinderen er óók bij hoorden. En nu hebben we met De Speelman, 't Honk en de Michaëlschool fantastische contacten. Daar ben ik heel trots op en dat geeft ook ontzettend veel voldoening."
Haar netwerk rond de leesbevordering en taalontwikkeling heeft zich trouwens verder uitgebreid dan de basisscholen en de scholen voor speciaal onderwijs. Ook de peuterspeelzalen, logopedisten en zelfs consultatiebureaus hoorden tot het werkterrein van Ans. ,,Boeken zijn van onschatbare waarde en je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen", vindt ze. Liedjes, versjes, prentenboeken. Al heel jong kun je kinderen warm krijgen voor boeken en ze daarmee een belangrijke aanzet meegeven voor de latere taalontwikkeling.
ACHTERSTANDEN
Kinderen kennen haar van school, van de peuterspeelzaal maar natuurlijk ook van de bibliotheek aan de Burgakker, waar ze regelmatig achter de inlichtingenbalie of het uitleenbureau zat. ,,Dat heb ik ook altijd heerlijk gevonden. Kinderen herkennen me en komen met allerlei vragen naar me toe. Dat werken heel direct met de kinderen zelf heb ik gewoon nodig."Ze verwijst naar de organisatie van het kinderboekenfeest in de boekenweek, de voorleeswedstrijd, de schrijvers die te gast waren en de theatervoorstellingen. ,,Bij mijn sollicitatie bij de Openbare Bibliotheek Tilburg, waaronder een flink aantal wijkbibliotheken valt, heb ik dat ook gezegd. Als ik niet met kinderen kan werken, ben ik als een bloem zonder water. Dan ga ik dood." Wat dat betreft komt Ans daar vanaf 1 december prima aan haar trekken. Ze wordt aangesteld als consulent GOA (Gemeentelijke Onderwijs Achterstanden) van de educatieve groep en zal ook daar de leesbevordering met een warm hart uitdragen. Niet vanachter het bureau, maar vooral in de scholen zelf. Precies zoals ze in Boxtel heeft gedaan, maar dan in een breder kader.
Onwezenlijk vindt Ans haar laatste dagen in Boxtel wel. ,,Ik voel me wat onrustig en chaotisch, maar toch heb ik er een goed gevoel over. Mijn opvolgster wordt Cisca van Hemert uit Schijndel, die daar nu de jeugdafdeling van de bibliotheek coördineert. Ik heb heel veel vertrouwen in haar. Ze zal de lijnen oppakken en voortzetten en wat ik vooral fijn vind is, dat ze nét zo enthousiast is als ik. En dat verdient Boxtel ook."
De vertrouwde plek aan de Burgakker keert Ans na 1 december niet definitief de rug toe. ,,Nee, ik blijf nog even lid en heb expres al een paar boeken geleend. Achttien jaar is toch een heel stuk van je leven."
28 november 2002