Wie wil Wouter Kabouter te logeren?
De kinderen van openbare basisschool De Spelelier (voorheen De Oosterpoort en De Brink) zijn allemaal even enthousiast over de logeerkoffer, die ze om beurten een weekend mee naar huis mogen nemen. De inhoud is namelijk even spannend als de felgekleurde koffer belooft. Twee mooie prentenboeken, een tekenschrift, kleurpotloden, vingerpoppetjes, een echte fotocamera én het klassenvriendje. Wat wil je nog meer? Wouter Kabouter of Kabouter Wopsasa kun je namelijk alles toevertrouwen: geheimen, gevoelens, tranen of de gekste grappen. De taal-/logeerkoffer is een even unieke als eenvoudige manier om taalontwikkeling te stimuleren. De inhoud daagt uit tot voorlezen, vertellen, een verhaaltje schrijven of een spelletje doen.
Juffrouw Ger van Alphen en haar collega Nelleke van de Sande steken hun enthousiasme over de gloednieuwe taalkoffers voor de groepen een tot en met vier niet onder stoelen of banken. ,,Het is zó leuk om te zien hoe graag kinderen de koffer mee naar huis willen nemen. Zelfs ouders komen ernaar vragen", vertelt juf Nelleke.
Ger vertelt iets over de achtergrond van het initiatief, dat alles met taalontwikkeling te maken heeft en prima aansluit op het in Boxtel gepresenteerde vroegschoolse project Ik & Ko, dat onlangs is gepresenteerd. Net als op andere basisscholen werd onderwijskrachten van 'De Spelelier' duidelijk dat de emotionele- en taalvaardigheden bij veel kleuters te wensen overlaat. Om daar actief een rol in te kunnen spelen, wordt gewerkt met een klassenvriendje.
Dat kan een poppetje, kabouter of knuffeldiertje zijn dat altijd in de klas aanwezig is en in allerlei situaties kan helpen drempels te overwinnen. Ger laat een kleine kabouter zien, die ze al heel lang gebruikt. ,,Dat is Wouter Kabouter. Hij woont in de klas, kent iedereen en hoort er helemaal bij. Als we iets willen weten en het niet rechtstreeks durven of willen vragen, laten we dat Wouter doen. Dat werkt heel goed. Op die manier blijkt dat kinderen zich beter en gemakkelijker kunnen uiten."
FOTO'S MAKEN
Om een brug te slaan tussen de school- en de thuissituatie is het logeerkoffertje een uitstekend hulpmiddel. Kinderen mogen om de beurt een heel weekend het koffertje mee naar huis nemen. Daarin zit het klassenvriendje dat bij het kind komt logeren en alles meemaakt wat het kind thuis meemaakt.De inhoud van de koffer nodigt de ouders uit om met het kind bezig te zijn met taal. Er wordt voorgelezen uit de prentenboeken. Kinderen laten de kabouter zien en vertellen wat ze op school mee hebben meegemaakt. Ze bedenken zelf verhaaltjes en spelen die met hun ouders en de vingerpoppetjes na. Samen schrijven ze op wat ze het weekend hebben beleefd. En als klap op de vuurpijl mag het kind thuis een paar foto's met de wegwerpcamera maken, die elke maand ook ontwikkeld en afgedrukt zullen worden.
,,Eigenlijk is het concept heel eenvoudig", legt Ger uit. ,,Het kost weinig voorbereiding en tijd en ook de aanschaf viel erg mee. Voor de ouders is het trouwens al even gemakkelijk. De koffer en de materialen zijn uitnodigend en aanleiding genoeg om kinderen van alles te laten vertellen." Ze voegt eraan toe dat de school een gemeentelijke subsidie heeft gekregen om het taalproject te kunnen starten.
EIGEN SCHRIFT
Juffrouw Nelleke is het nieuwe schooljaar gestart met de koffer en kabouter Wopsasa, die meteen groot succes had. Sinds kort zijn ook de andere groepen met het koffertje gestart. Juffrouw Nelleke laat een van de schriften van de kinderen zien, waarin een verhaaltje over het geslaagde logeerweekend staat. ,,De ouders helpen het verhaaltje schrijven en de kinderen maken een tekening. Eerst hadden we gedacht aan een soort dagboek, dus alles in één schrift. Maar vanwege de privacy hebben we er toch voor gekozen dat elk kind zijn eigen schrift mee zou krijgen."Schooldirecteur Martien Heeffer komt de klas binnen en vertelt dat hij het initiatief van de koffer bijzonder leuk vindt. ,,Meestal bedenken wij beleid, maar in dit geval ga je helemaal uit van wat de kinderen zelf beleven en ervaren en dat vind ik ontzettend waardevol. Dat past natuurlijk ook precies bij de doelstellingen van onze school. Het enige dat wij moeten doen is kinderen alert maken op wat ze met taal allemaal kunnen. Ze kunnen emoties delen, ze kunnen vertellen, fantaseren. Het is leuk om in te spelen op wat ze op dat moment aanspreekt, waar ze mee bezig zijn." Ger knikt en vult zijn verhaal aan: ,,Ja, ik denk erover om een extra koffer in te pakken voor een van de kinderen die net zijn opa heeft verloren. Die is er zó mee bezig en heeft het echt even nodig."
Het idee van de logeerkoffer krijgt waarschijnlijk een bredere navolging, want toen juf Nelleke het project aan collega-onderwijskrachten toelichtte, kreeg ze alom lof.
7 november 2002