'Ook amateurs verdienen expositieruimte'
,,Eigenlijk is tekenen en schilderen al een hobby sinds mijn HBS-tijd, maar toen ik aan mijn beroepsopleiding begon en ging werken heb ik het nooit meer gedaan." Pas na zijn afscheid van waterschap De Dommel, waar hij zich gespecialiseerd had in het verwerken van zuiveringsslib, pakte Ed Visser (65) uit Boxtel potlood en penseel weer op. Eenmaal de smaak te pakken zou blijken dat hij noch zijn liefde voor vorm en kleur noch zijn talent kwijt was geraakt. In het hoofdkantoor van de Rabobank is tot begin november een selectie van zijn werk te zien. Het toont de groei en kracht van een amateur, die op zijn minst verrassend zijn.
Na de middelbare school koos Ed voor de richting werktuigbouwkunde. Zijn aanleg voor tekenen kwam hem hier goed van pas, hoewel de lijnen die hij op papier zette weinig met creativiteit te maken hadden. Het waren gedetailleerde, microscopische afbeeldingen, waarbij nauwkeurigheid het zwaarst telde.
Eenmaal in het arbeidsproces kwam tekenen amper nog in beeld. Bij waterschap De Dommel specialiseerde Ed zich in de afwerking van het zuiveringsslib en nam ook de voorlichting voor zijn rekening. Na ruim vijfentwintig jaar koos Ed voor de VUT en verklaarde lachend aan zijn gezin dat hij nu eindelijk weer tijd voor zijn grote hobby zou krijgen. De kinderen boden hem bij zijn afscheid van het schap een cursus tekenen en schilderen aan en daarmee werd de eerste stap op een nieuwe weg gezet. Een stap waarvan Ed nog geen moment spijt heeft gehad.
NIEUWE UITDAGING
,,Ik ben begonnen met een cursus op het Hertog Jan College in Schijndel, waar ik twee seizoenen heb getekend en geschilderd. Voornamelijk met aquarel. Maar op een gegeven moment had ik het gevoel dat ik meer wilde en via een Bossche speciaalzaak in schildersbenodigdheden kreeg ik het advies eens contact op te nemen met Nico van der Linden, een autoriteit op dit gebied."Het kostte Ed enige moeite en geduld, maar uiteindelijk kreeg hij de kans om op vrijdagochtend in het atelier van Fort Orthen een nieuwe uitdaging aan te gaan. ,,We kregen hartstikke goed les van Nico. In perspectief tekenen, in vormen, kleuren en het spel van licht en donker. Het is altijd heel belangrijk te weten van welke kant het licht komt." Zijn aquarellen kregen meer inhoud, meer diepte en meer ruimte. Ed genoot van de groei die hij doormaakte en experimenteerde ook met acryl en olieverf. ,,Olieverf vond ik minder prettig omdat het zo snel droogt en aan acryl moest ik heel erg wennen. Ik weet nog dat ik er voor het eerst aan begon. Het wilde maar niet lukken. Ik heb toen nog gezegd, dat ik het nooit meer wilde doen, maar daar ben ik op teruggekomen", vertelt hij lachend.
Met olieverf is hij niet doorgegaan, maar met acryl schildert hij regelmatig. Het liefst op doek, omdat dat 'zo lekker veert', vertelt hij. Zijn voorkeur blijft echter uitgaan naar werken met aquarel. ,,Eigenlijk is dat een beetje afhankelijk van het onderwerp", legt hij uit. ,,En ook aan de sfeer die je wilt vastleggen." Zijn fraaie luchten waarbij hij graag nat in nat werkt, zijn daar een sprekend voorbeeld van
KABBELEND WATER
Zijn onderwerpen zijn divers, maar hebben allemaal met landschap en natuur te maken. Opvallend veel werkstukken laten water zien: de zee, maar ook dichter bij huis de Dommel en de Binnendieze. ,,Nee, dat heeft niets met mijn vroegere werk te maken", lacht Ed. ,,Het zijn gewoon fijne onderwerpen om te schilderen, vooral ook omdat water niet eenvoudig is. Zeker niet als het zoals de zee rolt en met schuimkoppen opspat." Ed vertelt over de beperking die aquarel nu eenmaal heeft. ,,Je moet goed weten wat licht of wit moet blijven, want overschilderen kan niet. Wat dat betreft werk je met acryl net andersom. Bij aquarel ga je van licht naar donker en bij acryl net andersom."Boeiend is het verschil tussen de zee met vuurtoren in acryl en de zee die rustig kabbelt onder een opkomende oranje zon. De kleuren vullen sfeer en ruimte en geven haarfijn de stemming aan, maar ook de penseelstreek brengt een kolkende massa water in beweging of laat deze juist rustig kabbelen.
Zijn landschappen zijn niet allemaal Nederlands. Zo schilderde Ede ook Hongaarse taferelen, klaprozen in Toscane, een vissersdorp in Umbrië, de Victoria Falls en het ruige landschap van IJsland. Zijn inspiratie deed hij onderweg op, maar ook van foto's en andere schilderijen waaronder het Brabants Museum in Den Dungen waar hij zich door een Brabantse boerderij en een werk-kippenhok liet inspireren.
Ook dieren komt men tegen in zijn oeuvre: pinguïns, paarden en ara's. Opvallend is wel dat de kracht bij deze werken vooral in het materiaal (acryl) en materiaalgebruik te vinden is.
EXPOSITIERUIMTE
Voor Ed is de expositie in de Rabobank de eerste echte gelegenheid om een flink deel van zijn werk te laten zien. ,,Ik heb er bijna twee jaar op moeten wachten en er zelf steeds achterheen moeten zitten. Het is jammer dat de meeste aandacht in Boxtel naar beroepskunstenaars gaat, terwijl Boxtel ook veel heel goede amateurs heeft. Die moeten ook de ruimte krijgen om hun werk aan het publiek te laten zien."Ed betreurt het oprecht dat Boxtel geen eigen expositieruimte heeft. ,,Ik denk wel eens aan het oprichten van een soort vereniging van amateur-kunstenaars, die dan samen een ruimte kunnen gebruiken en daar ook exposities in kunnen richten. Maar de plek? Tja, dat zou ik niet meteen weten. Dat zou een mooie uitdaging voor de gemeente zijn." Ed laat zijn gedachten gaan over het waterschap, dat binnenshuis al met ruimtegebrek kampt, het leegstaande gebouw van de Gezondheidsdienst voor Dieren en de nog te bouwen brede school op Selissen. ,,Hoewel, het moet een permanente ruimte zijn, waar je ook spullen moet kunnen laten staan."
Voorlopig blijft Ed schilderen in zijn eigen zolderatelier, waar hij zich kan afsluiten voor iedereen en zich terugtrekt in een bijzondere wereld van kleur en fantasie. Werkend aan zijn volgende expositie...
15 augustus 2002