OP DE KOFFIE BIJ RIA KIVITS

Blije gezichtjes... dáár doe je het voor

,,Als je die blije kindersnoetjes ziet, dan weet je weer waar je het allemaal voor doet. Niet voor jezelf of voor de ouders, maar voor de kleintjes die echt helemaal genieten." Ria Kivits raakt niet uitgepraat over het Kindervakantiewerk waarmee ze vier jaar geleden samen met een groep enthousiaste mensen schoorvoetend begon. De organisatie bleek een hele klus, maar na het overwinnen van de belangrijkste kinderziektes zit het draaiboek stevig in elkaar. Het legertje vrijwilligers staat ook nu weer in de startblokken, de attributen en decorstukken liggen klaar en de kinderen tellen de dagen af. Nog tien nachtjes slapen (maandag 12 augustus) voor een sprong in de tijd, waar ridders streden om de eer van hun geliefde jonkvrouw...

PIPOWAGEN
In de zonovergoten bloementuin achter het huis van Ria aan de Van Randerodestraat liggen reuzen pompoenen klaar. Straks maken ze onderdeel uit van het decor uit de middeleeuwen. Net als de oude 'Pipowagen', die door vrijwilligers is opgeknapt en dit keer als heus middeleeuws kasteel dienst zal doen. Tweehonderd kinderen hebben zich aangemeld. De keurig ingevulde formulieren met gegevens liggen klaar, net als de polsbandjes waarop elke naam met onuitwasbare inkt staat geschreven. Elk kind heeft een nummer. Dat lijkt onpersoonlijk, maar juist het tegendeel is waar, vertelt Ria. ,,We weten in één oogopslag wie dat kind is, wat de bijzonderheden zijn en waar het bij hoort." Elke drie kinderen krijgen één volwassene toegewezen, die een dag of deel van de dag voor ze zorgt. Zelfs dat blijkt een hele organisatie. Vrijwilligers liggen nu eenmaal niet voor het opscheppen. Daarom heeft de organisatie ouders verplicht gesteld om tenminste een dagdeel beschikbaar te zijn voor hulp en begeleiding. ,,Dat is wel nodig, want

we willen niet dat er ook maar iets gebeurt met die kinderen. We hebben wel de zorg voor ze en die nemen we heel serieus." Volgens Ria bestaat het 'bestuur' uit zeven energieke leden. Die vaste kern kan rekenen op twaalf vrijwilligers die elk jaar met hetzelfde enthousiasme aantreden. ,,Die zijn echt onmisbaar", lacht Ria. ,,Net als de schminkster uit Oss, die elk jaar met haar kleintje present is. Die contacten zijn toch zó leuk. Net of je één grote familie bent."

De vakantieweek is bedoeld voor kinderen van 1 tot en met 12 jaar. Ria kijkt ernstig: ,,Oorspronkelijk was de week voor kinderen die niet op vakantie gingen, maar dat is een beetje anders geworden. Er zijn zelfs mensen die er met hun vakantie rekening mee houden. Maar we willen er een beetje voor waken dat we een soort opvangadres worden. Dan zijn we ons doel voorbij."

VEEL VOORBEREIDING
De voorbereiding is niet iets van de laatste weken. Ria schudt haar hoofd: ,,Ben je gek, joh!. We zijn er het hele jaar mee bezig. We krijgen een kleine subsidie (4.500 gulden) van de gemeente en hebben een paar sponsors, maar daar zijn we er niet mee. Daarom houden we het hele jaar door kienavonden, waarvan de opbrengst voor deze week is. En verder zijn we altijd bezig met het verzamelen van spullen en het bedenken van een thema en draaiboek."

De thema's van de afgelopen jaren liepen uiteen van griezelen, circus en Indianen. Dit keer draait het om de middeleeuwen en wordt het decor gevormd door burchten en kastelen, waar ridders, jonkvrouwen maar ook narren en hofdames de dienst uitmaken. ,,Het is een hartstikke leuk maar ook bewerkelijk thema", lacht Ria geheimzinnig. ,,We hebben er veel werk aan gehad, maar verheugen ons nu al op de reacties van de kinderen. Die blije gezichtjes, dáár doe je het tenslotte toch voor!"

Veel wil ze er niet over prijsgeven, maar er komt een glittertafel om kroontjes, tasjes en juwelen te maken en te versieren, er zijn zwaarden en schilden voor onverdroten ridders en tapijten en mooie lappen om de ridderzaal mee aan te kleden.

De eerste drie dagen staan in het teken van timmeren, bouwen, knutselen en schilderen. ,,Dat is voor de meeste kinderen het leukst om te doen. Ze bouwen in groepjes hun eigen kasteel of burcht en mogen dat ook schilderen en aankleden. Zo ontstaat ons eigen dorp." Ria zucht. ,,Daar kan ik elk jaar echt van genieten. Wil je wel geloven dat ik er moeite mee heb als de grijper van Wagenaars, die dat trouwens belangeloos doet en ook voor hout en zand zorgt, in een mum van tijd al die hutjes opruimt. Ik weet dan hoeveel plezier de kinderen bij het bouwen hebben gehad. Je zou ze het liefst willen laten staan."

SPETTERENDE AFSLUITING
Bouwen, timmeren en schilderen is niet het enige dat kinderen doen. Er worden spelletjes gedaan, er staat een grote zandbak en een springkussen, kinderen kunnen zich laten schminken en natuurlijk staat er ook een picknick op het programma.

De laatste dag, vrijdag 16 augustus kunnen ouders, opa's en oma's, tantes en ooms vanaf half drie komen kijken naar een spannende show, die door de kinderen wordt opgevoerd. En tenslotte wordt de feestweek afgesloten met een barbecue en pannenkoeken.

Kinderen die komen, hoeven niets mee te brengen. ,,Alleen een goed humeur, zeg ik altijd", lacht Ria. ,,Ze moeten oude kleren aantrekken en stevige schoenen en verder zorgen wij voor alles."

Volgende week begint voor de vrijwilligers het échte werk. Het terrein bij gemeenschapshuis De Rots wordt klaargemaakt, bouwhekken verschijnen, hout en zand worden afgeleverd en met decors wordt een middeleeuwse sfeer opgebouwd. De voorbereidingen zijn leuk, maar toch is Ria pas echt in haar nopjes als alles op rolletjes loopt, ze ziet dat alle kinderen het naar hun zin hebben en er geen vervelende dingen gebeuren. Wat dat betreft wordt niets aan het toeval overgelaten en staan ook de mensen van het Rode Kruis paraat. Het enige onzekere is het weer. Jammer dat de organisatie dáár geen inbreng in heeft. Dat blijft alleen bij hopen op een lekker zonnetje...




1 augustus 2002

Terug