KLOMPENFABRIEK LIEMPDE BEVINDT ZICH IN VACUÜM

Uitgestelde verhuizing
drukt de sfeer

Het lijkt Cor van de Vleuten uit Liempde (40) allemaal niet mee te zitten. Begin 2001 werd een flink deel van zijn klompenfabriek aan de Kapelstraat door brand getroffen. Provisorisch werd de fabriek hersteld, zodat de productie kon worden hervat. Het drogen en opslaan van de klompen gebeurde in het zusterbedrijf te Sint-Oedenrode, waarvan Van der Vleuten eveneens eigenaar is. Een korte termijnoplossing, want het vizier is immers gericht op bedrijventerrein Daasdonk, waar de twee bedrijven in een nieuwe hal een gezamenlijke toekomst zouden ingaan. Door juridische procedures wacht Van der Vleuten – nu anderhalf jaar na de brand - nog steeds op duidelijkheid.

Zijn visitekaartjes raken op. De stapel briefpapier mindert zienderogen, maar opdracht voor het drukken van nieuwe heeft de eigenaar van de klompenfabrieken Van der Vleuten en Van der Velden nog niet gegeven. ,,We weten dat we op termijn gaan verhuizen en dan verandert het adres op de kaartjes en het briefpapier ook. Die verhuizing had eigenlijk allang moeten gebeuren, maar ik heb behoorlijk wat tegenslag gehad."

Daarmee drukt de eigenaar van de klompenfabriek zich nog zacht uit. Terneergeslagen beaamt hij: ,,Eigenlijk is het allemaal rampzalig wat er is gebeurd en lijden we elke dag van uitstel verlies. We roeien met de riemen die we hebben en produceren zo goed mogelijk, maar de sfeer binnen het bedrijf wordt er niet beter op. Met veel moeite heb ik vorig jaar voor een man ontslag aan moeten vragen. En als de situatie niet op korte termijn verandert, ziet het er niet echt goed uit."

BODEMPROCEDURE
Eind vorig jaar zat Cor nog vol plannen en kon hij zijn tien personeelsleden enthousiast de tekeningen voor de nieuwbouw laten zien. Hij had toen een kandidaat-koper voor de fabriek in Sint-Oedenrode, een belangstellende voor zijn bedrijfspand in Liempde en optie op een kavel op bedrijventerrein Daasdonk. Geen vuiltje aan de lucht, zo leek het. Maar er kwam een kink in de kabel. Na onderzoek van een bureau bleek dat er in Sint-Oedenrode sprake van vervuilde grond en asbest in het gebouw zou zijn, waarna de koper zich terugtrok.

Ondanks alle inspanningen van Van der Vleuten om hem tot andere gedachten te brengen. De vervuiling was minimaal en op te lossen en van het asbest was men op de hoogte en het verwijderen zou voor rekening van de Liempdenaar komen. ,,Ik heb zelfs aangeboden om de vervuilde grond te verwijderen en er geel zand te storten, maar de koop ging niet meer door. Ik moet zeggen dat ik alle medewerking van de gemeente heb gehad en nog steeds heb, maar ook de burgemeester kan niets voor me doen."

Cor zwijgt even en vervolgt: ,,Je kunt je wel voorstellen dat ik er slapeloze nachten van heb." Het gaat niet alleen om mij en mijn gezin, maar ook om het personeel waar ik verantwoordelijk voor ben." Met een zucht: ,,We zijn nu verwikkeld in een bodemprocedure, maar ik verwacht niet dat de situatie terug te draaien valt. Hoe je het ook bekijkt, het is nu al een flinke financiële strop."

HEEL LEUK
Als we over het ontstaan van de klompenfabriek praten, wordt Cor direct enthousiast. Hij praat over het bedrijf dat oorspronkelijk door zijn opa werd opgericht. Begin jaren twintig verhuisde de fabriek naar de huidige locatie, waar zijn vader eigenaar werd. Een bloeiend bedrijf, dat letterlijk geworteld was in Liempde. Cor hoort tot de derde generatie klompenmakers, hoewel hij het ambacht van klompen maken nooit heeft geleerd. Met een lach: ,,Nee, dat doen anderen voor mij. Met een beetje goede wil weet ik wel hoe ik de machines aan de praat kan krijgen, maar daar heb ik gespecialiseerde mensen voor in dienst."

Hij grinnikt: ,,Eigenlijk was ik nooit zo geïnteresseerd om in het bedrijf te komen. Ik ben na de middelbare school naar de MEAO gegaan en had andere plannen, maar op de een of andere manier ben ik er in de vakantie tóch ingerold en heb mijn opleiding niet verder afgemaakt." Cor geeft toe dat bloed inderdaad kruipt waar het niet gaan kan. ,,Ik ben de derde generatie in het bedrijf en eigenlijk is het ook een hartstikke leuk vak. Je bent eigen baas, hoewel ik me meer baas van de klanten en mijn personeel voel. Die gaan bij mij voor."

Hij slaat zijn benen over elkaar en staart naar de klompen aan zijn voeten. ,,Hoewel ik minder met het productieproces te maken heb, vind ik het werk heel boeiend. Ik leg contacten met klanten, zoek naar nieuwe mogelijkheden, heb de verantwoording voor het personeel en moet zorgen dat er op tijd centen binnenkomen."

EXPORTKLOMPEN
Over de afzetmarkt maakt Cor zich geen grote zorgen. Wat dat betreft zit zijn bedrijf stevig in het zadel. ,,We maken naast draagklompen en klompen voor toeristen ook souvenirklompjes, relatieproducten en klompjes voor de hobbywereld. Met name de twee laatste categorieën komen in het buitenland terecht." Met een brede lach: ,,Het is ontzettend leuk om in de VS Liempdse klompjes tegen te komen."

Na de ramp van 11 september ondervond ook het Liempdse bedrijf de economische gevolgen, maar geleidelijk begint de markt weer aan te trekken. Bezorgd is Cor dan ook dat hij niet genoeg op die vraag kan inspelen en daarmee goede en grote klanten verspeelt. ,,Gewoon omdat we niet adequaat zijn ingericht en ik nu te veel geld en tijd kwijt ben met andere dingen. Denk maar aan het op en neer reizen van Liempde naar Sint-Oedenrode, maar ook aan alle tijd die ik kwijt ben aan praten over de toekomst. Ik heb mijn 'nette' kleren vaker aan dan ooit omdat ik naar de advocaten of het gemeentehuis in Rooi of Boxtel moet." Cor wordt er moedeloos van en voelt zich in een vacuüm. ,,Ik kan geen kant op. Het zou kapitaalverspilling zijn om op deze plek of in Sint-Oedenrode te gaan uitbreiden of moderniseren. We weten dat we op termijn toch weg zullen moeten."

SCHEEPSBOUWER
Een korte rondleiding door het bedrijf brengt het proces van boom, bol (schijf) en blok tot nog ongeschuurde en ongelakte klomp in beeld. Draagklompen, maar ook miniatuurklompjes die als sleutelhanger, dasspeld, decoratie voor het traditionele 'klumpkesbrood' of zelfs als basismodel voor minizeilbootjes dienen. ,,Die zijn in het buitenland erg geliefd. Ik denk dat ik op dit moment de grootste scheepsbouwer van heel Nederland ben", glundert hij. Ook gigantische klompen zijn in de maak, die speciaal op bestelling worden geleverd. ,,Het hout is afkomstig van populieren uit de eigen omgeving. Ze komen nooit verder weg dan 30 kilometer, dus uit Liempde, Boxtel, Schijndel, Rooi en omgeving."

Opvallend is het oorverdovende geluid van de diverse machines, die we niet eens allemaal tegelijk in werking horen. ,,Toch valt het mee", meent Cor. ,,We moeten aan behoorlijk strenge eisen voldoen, maar eigenlijk past dit bedrijf niet in een woonwijk. Maar ja, wij waren er eerder dan de huizen." Van harte hoopt Cor, die gelukkig veel sympathie van zijn collega's uit de omgeving krijgt, snel uit de impasse te raken zodat het plezier in het werk weer de boventoon voert. Veelzeggend besluit hij: ,,Andere jaren waren we volop bezig met her invullen van de toto-lijsten voor de Tour. Spannend vonden we dat, maar dit jaar heeft niemand daar zin in."




18 juli 2002

Terug