Bloedprocessie brengt
duizenden op de been
De Heilig Bloedprocessie kende zondag 10 juni een succesvol verlopen editie. Alle groepen waren bezet en vele duizenden toeschouwers zagen de stoet aan zich voorbij trekken. De laatste groep, de afsluitende Sacramentsprocessie was al in de Breukelsestraat toen een regenbui spelbreker dreigde te worden. Maar omdat de processie het merendeel van het publiek toen was gepasseerd, had dat nauwelijks consequenties. In versneld tempo zette men koers naar de Sint-Petruskerk voor de slotplechtigheid.
Onder een stralende zon trekken klokslag drie uur de herauten te paard en tamboers uit om de vele toeschouwers het begin aan te kondigen van de Heilig Bloedprocessie. Een uur later arriveert deze openingsgroep droog op het punt van vertrek: de Burgakker. Korte tijd daarna vallen de eerste druppels en om kwart over vier regent het behoorlijk. De weervoorspellers hebben toch gelijk gekregen...
De processie wordt niet meteen stilgelegd, maar uiteindelijk beslist het bestuur van de Bloedstichting dat de deelnemers toch moeten schuilen om zo de kostbare kleding te sparen. Overkappingen boven winkeldeuren in de Stationsstraat worden benut als schuilplaats en ook de veranda van café De Kom biedt uitkomst. Zelfs het Mariabeeld dat in de stoet wordt meegedragen, vindt hier beschutting tussen de terrasbezoekers.
Via de mobiele telefoons hebben de ordecommissarissen die de stoet begeleiden contact en uiteindelijk valt het besluit om in versneld tempo de route te vervolgen. De regen komt dan al wat minder fors uit de hemel vallen. Terwijl een gildenbroeder behulpzaam zijn paraplu afstaat om daarmee het met zilver gekroonde beeld van Maria met kind te beschermen, doen dames van de diverse deelnemende groepen verwoede pogingen om hun lange jurken droog te houden.
Men haast zich naar de Sint-Petrusschool om daar de kleurige kostuums, voor het merendeel nog daterend uit 1949 toen kunstenaar Lucas van Hoek de processie een nieuw aanzien gaf, weer veilig te kunnen opbergen. Dat lukt. Na afloop constateert de organisatie dat de kostuums op een uitzondering na op tijd in veiligheid zijn gebracht.
GRIMEREN
Hoewel de processie voor velen ieder jaar opnieuw een fraai schouwspel is waarin bijbelse en historische taferelen het verhaal van het Boxtelse bloedwonder omlijsten, zorgt ook de 'verkleedpartij' die aan de ommegang voorafgaat voor bijzondere situaties. De Sint-Petrusschool, waarvan de zolder al jaren dienst doet als naaiatelier en opbergruimte voor de vele honderden kostuums, is deze zondag het domein van kleedsters en grimeurs. En van gelegenheidsacteurs: hoofdrolspelers en figuranten. Profeten worden geschminkt en beplakt met grijze baarden. Pruiken liggen op volgorde klaar en zijn binnenin voorzien van de naam van de betreffende figuur.De rollen worden veelal door vaste spelers vertolkt, en menigeen weet dan ook waar hij of zij wezen moeten. De klaslokalen doen voor één dag dienst als kleed- en grimeerruimten en de vaste deelnemers weten precies waar ze zijn moet. De kapstokken van de leerlingen doen dienst als houder voor vendels en processievaandels.
PLAYBACK
Jos Vervoort en Adrie van Osch, normaal helemaal gek van muziek uit de jaren zestig, hebben zich omgekleed en zullen als troubadours met luit en blokfluit de ommegang opluisteren. In de gang van de school repeteren ze de middeleeuwse liedjes voor de laatste maal, maar kunnen daarbij niet nalaten ook wat popmuziek te spelen. Nu kan het nog.Op het schoolplein klinkt tromgeroffel. De slagwerkers van Boxtel's Harmonie, 's morgens nog in touw tijdens het eeuwfeest van de Heilig Hartparochie, lijken zo te zijn weggelopen uit een Robin Hoodfilm. Het getrommel wordt opgenomen door de filmers van omroep Dommelland; het geluid wordt later 'onder' de tv-beelden gemonteerd om de start van de Bloedprocessie in beeld te brengen. ,,Dat wordt playbacken", grinnikt een van de trommelaars. Ondertussen heft de groep Verspieders het glas. Kastelein Willem Voets heeft op het schoolplein een tap ingericht en zorgt er op die manier voor dat het wachten voor de deelnemers wat aangenamer wordt.
KNIELEN
Tegen drie uur klinkt door de geluidsinstallatie de stem van Toon Slaats. De secretaris van de Heilig Bloedstichting geeft aanwijzingen, zodat iedere deelnemer in de juiste volgorde staat opgesteld. Nadat het 'groot gelui der klokken' is beëindigd zet de stoet zich in beweging. Op de Burgakker wordt gelachen, maar als de met draperieën versierde 'poort' is gepasseerd, gaan de gezichten in de plooi. Zoals het hoort.Langs de Kruisstraat, Markt, Clarissenstraat en Bosscheweg staan de mensen rijendik. De geestelijkheid staat in de Kerkstraat onder het baldakijn te wachten en aan het einde van de stoet sluit men aan. Voorafgegaan door de Gildenbondsharmonie en het gilde Sint-Barbara & Sint-Joris en gevolgd door de Lennisheuvelse fanfare Sint-Arnoldus voert men het Allerheiligste mee in een gouden monstrans.
Het valt op dat steeds minder mensen langs de straat knielen, zoals dat in vroeger jaren algemeen gebruik was. Het is een teken dat veel van de mensen die langs de kant staan, niet meer uit religieuze overweging naar de processie komen kijken. Voor hen is het een folkloristische optocht geworden, hoewel de organisatie die term verfoeid.
14 juni 2001